 ANNEM BENİM İÇİN ÖLDÜN ARTIK
Annem Benim İçin Öldün Artık Nokta İşareti
kadın, kocası öldükten sonra anlamıştı hayatın nasıl çetin savaş alanı olduğunu; bir çocuğu bir aylıktı henüz, diğeri ise ilk okul bire gidiyordu..
ilk okula giden çocuğuna babasının öldüğünü yazdığı yazıyı okutarak anlatmaya çalıştı.. herşeyden habersiz çocuk okudu... "be-nim ba-bam- öl-dü nokta işareti,o şim-di cen-net-te me-lek-le-rin ya-nın-da.. bir da-ha hiç gel-me-ye-cek nokta işareti".. böyle heceleyerek okuduktan sonra öğrendi babasının öldüğünü..
kadını artık zorlu bir yaşam bekliyordu, kim seside yoktu ki gitsin yanına sığınsın.. şimdi tek derdi çocuğunu okutmak, ve küçük çocuğuna kuruyan göğüslerinden süt veremediği için süt alabilmek derdine düşmüştü.. utangaçtı, yaralıydı yüreği, kimseyede gidip el avuç açamazdı, çalış mam lazım, diyordu sadece.. gazeteler aldı ilan sayfalarına baktı. ve bir iş buldu.. bir temizlik şirketinde, sabah gidip ,akşamda dönecekti.. durumu kendinden pekte iyi olmayan bir kadına aylık 200 ytl verecek, ve çocuklarına baktı racaktı. gitti ve işyeri sahipleri ile görüş tü...işi bir özel hastanede ameliyat masalarını ve aletlerini temizlemekti.. sadece okadar anlatıldı, ve oda kabul etti.. başka seçeneği yoktu.ertesi gün, sabah uyandı, eşarbını başına bağladı ve çocuklarını komşuya bırakarak işe gitti.. herşey konuşulduğu gibiydi.. bir kaç gün sonra kadın avans istedi, verilmedi, evinin kira günü çoktan geçmişti. ve birde çocuklarına bakan kadın vardı daha.. sadece kira ve kadına vereceği para onun bir aylık maaşıydı. bu arada iyi besleyemediği için, küçük olan çocuğu hastalandı. suyu kesik, elektriği kesik bir evde tüpün olmaması.. ve sıcak bir yemek te olmaması kaçınılmazdı.. bütün bunlar onu yıkıyor gün geçtikçe canından bezdiriyordu.. ama çalışmak ta gerekiyordu. küçük çocuğu nun hastalığına o hastanede bakıldı ama, çocuğun içler acısı hali, gözler önündeydi. ve bir gün kadın iki çocuğunuda alıp, bir yetimhane nin kapısına bırakmak için bir saatlik yol katedip yürüdü ve yetimhanenin biraz gerisinde durarak, büyük çocuğuna kardeşini emanet ettikten sonra doya doya öpüp orayı terketti. ne küçük çocuğunun ağlamasına, nede büyük çocuğunun gözyaşı dökmesine dayanabiliyordu ana yüreği, ama çaresizdi ve uzaklaştı oradan... büyük çocuğuk küçük kardeşi kucağında, yetimhane nin kapısına geldi.. kapıdaki görevli, küçük yavruyu aldı ilk önce kucağına, sonra büyüğünde elinden tutarak içerideki yetkilinin ellerine teslim etti.. kadın yolda giderken bir gazete aldı. gözleri yaşlı açtı ilan sayfasını.. ayakları geri oraya gidiyor, fakat düşünceleri mantıksız olduğunu söylüyordu en azından çocuklarım sağlam ellerde diyordu sonradan. gaze tede bir ilan çarptı gözüne bir bayan aranıyordu. günlük 150 ytl, pavyonda çalışacaktı. başında eşarp ı gitti gazetedeki adrese,kapıdaki görevli karşıladı onu sonra konuştular ve görevli onu içeriye patronun yanına götürdü..patronla görüşüldü. ona konsomatris olacağı, çağırılan masalara gideceği anlatıldı. vişne suyunu, votka diye içecekti.. bir an vazgeçecek gibi oldu, ama sonradan tamam dedi, ilk gün kadın yabancısı olduğu ortamda eşarp ını bir köşeye bırakarak başladı..başladığı gün, onun bittiği gündü aslında. sadece o bunu kabul etmek istemiyordu.. patronunun ona kalacak yer vermesi, bir ev kiralamasıyla başlamıştı o hayat lüks ama utanılası bir hayat.. çaresizlik ahtapot gibi kollarını boynuna sarmıştı o nun...senelerce çalıştı orada.. en ilk patronu olmak kaydfıyla başka insanlar girdi hayatına.. bankadaki parası ve satın aldığı bir ev onun güvenini kendine iyiden iyiye hissettirdi.. artık çocuklarına ulaşacaktı.. büyük bir umutla elinde bi poşetle çocuklarını bıraktığı yetimhanenin önüne gitti, içeriye girdi, ve yetkiliyle görüşmek istediğini söyledi. yetimhane müdürü ile görüşürken ağlamaklıydı.. bir an önce çocuklarına sarılmak istiyordu..bunca yıldır gözünü bürüyen para hırsı onu çocuklarından da uzaklaştırmıştı..küçük çocuğunu zehirli isalden kaybettiğini öğrendi ğinde kendini yerden yere vurdu, elindeki poşet yere düştü, ve içindeki bir litrelik süt kutusu.. diğer çocuğunu sordu..aradan beş yıl geçmişti.. yetkili çelik kasadan bir zarf çıkardı. ve kadına uzatırken"çocuğunuz bir gün geleceğinizi biliyordu, çok bekledi sizi hergün kapıda ağladı ve bu zarfı size vermemi istedi. içinde size yazdığı not varmış inanın ne yazdığını bilmiyorum. ama umarım güzel şeyler yazmıştır." kadın elleri titreyerek açtı zarfı katlanmış kağıdı açtı, ve okudu.. "an-nem be-nim i-çin öl-dün ar-tık be-ni a-ra-ma nokta işareti"yine heceleyerek yazmıştı kadının gözlerinden iki damla yaş düştü notun yazıldığı kağıda..........
ALINTI
__________________  |