düşünüyorum da bu gece

sana bir renk ile seslenseydim

ne renk olurdun diye



mavi geldi aklıma önce

mavide sonsuz olurdun

gözlerine dalıp dalıp

sende kaybolurdum



siyah olurdun bazen

hüzün olduğunda gözlerimde

ama en zor anlarda bile

bi gülümsemenle yeniden varolurdum



kırmızı olurdun çokça

sımsıcak atarken yüreğimde

upuzun olurdu o anlarda gece

hiç bitmesin diye yalvarırdım



yeşile bürünürdün birden

soluklanırdım dallarında çiçeklerinde

kısa olurdu ama dinlenişim

ben seni sevmekten hiç yorulmazdım



en çokta beyaz yakışırdı sana

giydiğinde gelinliğini o gün

duvaklı telli gördüğümde seni

işte ben şimdi doğdum derdim



evet evet ben seni en çok

beyazlar içinde görmeyi

o haline uzun uzun bakıp

beyazım olarak seslenmeyi severdim



yepyeni bir sayfa gibi saf

yeni bi hayat gibi tertemiz

çok şey mi istiyorum ki

hiç bitmesin hep olalım sen, ben, biz