Bir hüzün çöktü üstüme...Yüreğim ölüme göz kırpan bir kuşun kanat çırpışı gibi...İlk defa ölüme susadım,ilk defa bezdim CANdan,ilk defa hissettim bittiğimi ve ilk defa bu kadar istedim ölümü... İlkti, belkide son olacaktı bu istek...
Ben ölümün soğuk kollarındayken, keşkeler anlamsız kalacak BELKİDE...
Baktığım her umut umutsuzluğa meilli,can dediklerimde benden gitmeye...susuyorum...Herzaman yaptığım gibi susuyorum...Kimbilir belkide sonsuzluğa bürünür suskunluğum...
Dedim ya ilk defa ÖLÜME SUSADIM.Olurda gelir bulursa beni azrailim; dilime kilit vurulup, gözlerime perde inerse ve ruhum beni terk ederse, geride bıraktıklarıma son sözüm;
Ölüm her nefeste benimleydi zaten ve şimdi SON NEFESİM oldu.Dost dost diye çırpınırken ÖLÜM BANA DOST OLDU...
ÖLÜM BANA DOST OLDU...
PERIKIZI(TUBA)
17.06.2007
21.35