Diyemedim
Umutlarını bir torbaya doldurdun mu hiç?
Bıraktın mı sonra metruk bir viraneye…?
Düştü mü omuzların ?
Kaldı mı içinde sevinç ?
Güldüler mi ardından ?
Bakın derken divaneye…!

Oysa arı bir sevgi.
Yalnızca ardımda kalan.
İki güzel gün değimli ki.
Ta yüreğimi böylesi yakan.
Kırık bir yaşam, umudun tükendiği.
Korku aşktan bile kaçan.
Yılgınlık sevgiden.
Ve yorgunluk fesat yüzlerden.

Haykırmak isterdim hem de delice.
Haykırmak ölümüne.
Seni seviyorum diye.
Diyemedim…!
Değil haykırmak kendime bile
……diyemedim
En güzel selviyi senin için diktim.
En güzel yeri sana verdim.
Yüreğime gömerken.
En çok seni sevdim.

Tebessümün mavzer.
Mahcubiyetin hançer.
Yarası ağır.
Kim diyorsa geçer.
Yalan…!
“Ne geçmesini istiyorum sevdamın.
Ne iyileşmesini istiyorum yaramın”.

Özüme köz düşerken lütfundan.
Yanacak Yürek benden.
Harlanacaksa gönül.
Sadrıma alaz senden..
Yanacaksa bu yürek harlanacaksa gönül.
İlişme bırak…!
Budur senden alacağım büyük ödül…!