Bırak git bu kalbi..
Bu kalp seni çoktan terketti..
Şahidim olsun sabahı iple çeken ıssız gecelerim..
Dudaklarımdan akan sözcükler şahidim olsun
Sen,sensiz yaşamayı öğrettin bana..
Ben ise karanlık soğuk gecelerde yağan yağmurlarla,
Mısralarıma eşlik ettim sana..
Şimdi Yok olman bağrımda yanan bir kor ateş..
Suskuluğum cehennem ateşi kadar sıcak ve yanıcı
Korkuyorum artık sessizliğinden..
Ama terketmeli
ve
Unutmalıyım seni...
Tüm benliğimle..
Gururumu yokederek
Tüm yaşanmışlıkların anısına..
Senin yoluna delice düştüysem..
Herkesi karşıma birer birer aldıysam..
Ve buna rağmen sesin titremeden..
"Bitti" ile başlayan son cümleyi kurduysan..
Ve bu son sözünün sonuna noktayı koyduysan..
Bırak git bu kalbi
Sana artık bir faydası olmaz..
Artık kendime fazla acı çektirmeden..
Seni beklemeden,istemeden ve düşünmeden..
Kalbimden çık git istiyorum..
Son gözyaşlarımla seni ıslatarak..
Çaresizce,sesizce seni senle bırakarak..
Bir kere olsun yüzüne bakmadan..
Çekip gidiyorum yok olan varlığından..
Şimdi;
Bırak git bu kalbi..
Bu kalp seni çoktan terk etti..
Artık mühürlü bu kalp..
Sensizliğe kaç gece yemin etti....