kanlı sevdalar sızdı dudaklarımdan
ve ömürdü biten gidişinin ardından
hayata küskün çocukların feryadından
sanaydı uzanan sevda, kimsesizlerin kanlı avuçlarından...
güneşe küskün günebakanlar yetişti topraklarımda
yokluğun derin bir sızı artık yorgun kalmış vücudumda
gidişin bir son ömrün baharında tomurcuklan(amay)an dallarımda
ve son sözleri dökülen bir sevda dudaklarımda...
ölü doğan bebeklerin çığlıkları kulaklarımda
gidişinle yürüdüğüm karanlık sokaklarda,
yalnızlık elinde paslı bıçakla ardımda
bense cesur, ben korkar her adımımda...
18:47
belki değildi mutlak
hayatı paylaşırdık,
birdenbire girmeseydi
ayrılıklar aramıza...