Oturduğumda zaman zaman çimene
Meleğimin ateşi düşer içime
Uzanır ellerim papatya çiçeğine
Sanki bir umut verircesine
Koparırım yapraklarını incesinden incesine
Seviyor, sevmiyor seviyor dercesine
Sevmiyor çıkarsa papatya falım
Kahrımdan ölürcesine ağlarım
Ama ne fayda, boşa göz yaşlarım
Meleğim yokki yanımda, nafile hıçkırıklarım
İste boş çıktı yine son papatya falım
Kahrımdan kırıldı kolum kanadım
Bilmem niye boşa umut bağlarım
Uturub garib halime ağlarım
Girdim yine onca papatya çiçeğinin günahına
Katladım yaratanıma isyanımdan günah günahıma
Sevdim işte meleğimi canıma kıyarcasına
Ama ne fayda, boşa girerim günahlara
Meleğim yokkı yanımda, bilmezki onu nasıl özlerima |