küçükken okulda Ebru diye arkadaşım vardı.onunla bir sürü macera yaşadım.merdiven demirlerinden fln kayardık
bizim okulun en alt katında hademe yaşardı.oraya gidip kapılara fln vururduk, tiyatro salonuna izinsiz girerdik
bigün yine hademeyi sinirlendirmeye aşağı indik.hademe çok sinirlendi bizi kovalamaya başladı.tam o sırada da zil çaldı şansa
herkes içeri girmeye başladı... herkes bu yönde---> iken ben <bu> böyle gitmeye başladım .ama adam beni gördü.Ebru çoktan kaçmıştııı...adam bizi kovaladı kovalarken ebru yanımda belirdi.sınıfa saklandık.öğretmen içeri girdi hademe bizi kaybetti
mi acaba! çocuğun biri bizi ispiyonlamıştı.hademe gelip bizi öğretmene söyledi.ama bütün macerayı ben yaaşamıştım adam Ebruyu hiç görmedi ki? bi kere fln.beni tahtaya çıkardılar hesap soruyolar
Ebruya gelsene gelsene diyorum gelmiyo hain
sıranın altına saklanmaya başladı
hoca bana kızdı da kızdı
ebru hala gelmiyodu hoca bana soruyo
-napıyodunuz siz orda?hademelerin orda olduğunu bilmiyomusunuz! dedi bende
-hocam ebru da ordaydı .bile diyemiyorum ağzımı açtırtmıyor.sonunda bi ara buldum
-hocam biz oyun oynuyoduk onları rahatsız etmek için gitmedik. dedim
-başka yer yokmuydu oynayacak. dedi.üstelik orda bitek biz yoktuk başka çocuklar kapılarına vurup kaçıyodu adam bütün suçu bana atmıştı
ama neyse ceza almadan kurtuldum.daha bissürü şey var böle.Ebruya da o günden beri güvenmiyorum beni nasıl sattı
ama ne zamanhatırlasak gülmekten gözümden yaş gelir.