Geç kaldın Azrail!
Ben gideli çok oldu...
Ellerimle büyüttüğüm çiçeklerin hepsi,
Benden önce,
Kalbimde soldu!..
Geç kaldın Azrail!
Gidecek kimsem yoktu,
Yaşamak kelimesi,
Artık bana çok soğuktu!
Yaşadım çoğu insan gibi,
Sevdim, kalbimin diledigi gibi...
Terkedilmekten çok, beni yalnızlık vurdu!..
Bilirsin ölümün acısına eşdeğer olarak!
Yalnızlık vardır bu dünyada...
Derdin olsa; anlatacağın,
Hüznün olsa; omuzuna yaslanıp, ağlayacağın,
Korktuğun zaman; sıkıca sarılacağın biri olmadığı zaman,
Çok zordur yaşamak...
Ölüm çok geç olsada gelip, seni bulur!..
Ama sen bu defa geç kaldın...
Seni beklemek çok zor!
Hele yaşamaya dair bir umudun yoksa eğer,
Geç kaldın Azrail!
Ben gideli çok oldu!!!
Bu sefer sen bana degil,
Ben sana koştum!..
Arkama hiç bakmadım.
Korktum!!!
Beni hayata bağlayacak birinin olmasından korktum...!!!
Ve o zaman sen beni zamansız yakalayacaktın!..
Bu sefer ben kazandım...
Hiç korkmadan sana geldim...!!!
Geç kaldın Azrail!
Ben gideli çok oldu!!! |