 etkileyici bir HAYAT dersi bu !!.........
> Etkileyici bir hayat dersi bu...
>
>
> Bir gün susmayı öğrendim. Öyle bir sustum ki belki sonsuza kadar
>
> Susacaktım.
>
>
> Çünkü susmak benim küçücük dünyamda babamla kurduğum iletişim tarzıydı.
>
>
> Babam akşamları eve yorgun dönerdi. Ben bütün gün evde sıkılır
>
> Onun gelişini iple çekerdim.
>
>
> Daha o kapıdan girer girmez boynuna atılır onunla oynamak isterdim.
>
>
> Babam sarılır, öper sonra da, hadi odana git, derdi. Yemek hazırlanınca
>
> Annem çağırır bu defa masada bir araya gelirdik babamla. Onlar annemle
>
> Konuşurken ben araya girer, sesimi duyuramayınca da bağırırdım. Babam
>
> Sinirlenir,'Bütün gün insanlara kafa patlatmaktan bunaldım, birde sen
>
> Kafamı ütüleme!' derdi. Annem de 'Bütün gün zaten seninle uğraştım, bir
> Çift laf
>
> Da mı konuşturtmayacaksın babanla?' diye çıkışır, beni odama
> Gönderirdi.
>
>
> Çaresiz bir şekilde boynumu büker odama yani hapishaneme doğru yol alırdım.
>
> Babam arkamdan, 'Bizim bir odamız bile yoktu, her şeye sahip, hâlâ ne
>
> İstiyor anlamadım.' diye bağırmaya devam ederdi. 'Keşke benim de
>
> Bir odam olmasaydı, keşke bizim de evimiz bir odalı olsaydı da hep
>
> Birlikte otursaydık' derdim içimden; ama yüksek sesle söylemeye cesaret
>
> Edemezdim.
>
> Yemekten sonra babam kanepeye uzanır, eline kumandayı alır, televizyon
>
> Seyrederdi. Beni yanına çağırır biraz severdi. Onun izleyeceği önemli
> Bir şey varsa beni adeta yerimden bile kıpırdatmazdı. Azıcık hareket edip
>
> Koşup oynamaya çalışsam oda hapsim yeniden başlardı. Bir gün anladım ki
> Susunca babamla
>
> Daha iyi anlaşıyoruz. Bu defa susarak yapabileceğim oyunlar geliştirmeye
>
> Başladım. Önce resim yaparak başladım işe. Babam çizdiğim resimleri çok
>
> Beğeniyor; 'Bak, böyle uslu oyna işte.' diyordu. Babam bazen göz
>
> Ucuyla bakıyor, resimle ilgili bir şey sorsam afallıyordu. Ama bana
>
> Kızarak beni artık odama göndermiyordu.
>
> 'Son günlerde ne de akıllandı benim oğlum.' diye komşulara anlatıyordu
>
> Annem halimi.
>
> Resimlerim arttıkça ortalık dağılmaya başladı. Annem 'Odanı topla!'diye
>
> Odama kapattığında işe nereden başlayacağımı bilemiyordum.
>
> Ben bunlarla uğraşırken zaman geçiyor; ama odamı toparlamayı
>
> Beceremiyordum. Annem odama gelip 'Bak sana resim yapmayı yasaklayacağım.'
>
> Dedi bir gün. Susuyor olmamı usluluk olarak değerlendiren ailem resim
>
> Yapmayı da elimden alırsa ben ne yapacaktım?
>
> Bu düşüncelerle bir aile tablosu yaptım. Babam eve gelince uygun zamanı
>
> Kolladım. Her zamanki gibi yemekler yendi, odaya geçildi. Babam oturur
>
> Oturmaz çizdiğim resmi getirdim. Babam baktı. Hım, dedi 'Çok güzel
>
> Olmuş. Bu adam benim herhalde.' dedi.
>
> Ben 'Hayır o adam değil, bu çocuk sensin.'dedim. O 'Hayır, bu adam
>
> Benim, bu çocuk sensin, bu küçük kız da arkadaşın.'dedi.
>
> Ben yine 'Hayır, o büyük adam benim, bu küçük adam sensin, bu küçük kız da
>
> Annem.' dedim.
>
> Babam benimle uğraşmaktan vazgeçip: 'Peki neden bizi küçük çizdin?' dedi.
>
> Heyecanla başladım anlatmaya. Ben büyüyüp adam olacağım. İş
>
> Bulup çalışacağım. Siz yaşlanıp küçüleceksiniz. Beliniz bükülecek,
>
>
> Komşumuz Ahmet amca ile Ayşe teyze gibi küçücük kalacaksınız. Ben işten
>
> Geldiğimde yorgun olacağım. Siz benimle konuşmaya çalıştığınızda işyerinde
> Kafam
>
> Şişmiş olacağından sizi duymayacağım bile. Siz benimle bir şeyler
>
> Paylaşmak istediğinizde 'Hadi odanıza çekilin de kafa dinleyeyim.'
>
> Diyeceğim. Ve bir de bağıracağım 'Her şeylerini alıyorum. Sıcacık odaları
>
> Da var, daha ne istiyorlar' diye.
>
> Annemle babamın gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Duyduklarına
>
> İnanamıyorlardı. Bana sarılıp beni öyle içten bir okşayışları vardı ki
>
> Sonsuza kadar konuşsam hiç bıkmadan dinleyecekler gibiydi
>
> Farkında' Olmalı İnsan... Kendisinin, Hayatın Olayların, Gidişatın Farkında
>
> Olmalı
>
> Ömür Dediğin Üç Gündür,
>
>
>
> Dün Geldi Geçti
>
>
>
> Yarın Meçhuldür,
>
>
>
> O Halde Ömür Dediğin Bir Gündür,
>
>
>
> O Da Bugündür…!!
__________________ Her satırı Mendireğe dizili karabataklara benzeyen Bir mektup bırakarak balıkçı koyundan sisler icinde uzaklaşan kayık gibi bir sabah usulca ayrıldın koynumdan |