Her zaman imkansizlari istedigimi biliyorum. Biliyorum da yine de
vazgecemiyorum. Once hangisinden baslasam bilmiyorum. Sensizligimden
mi,yalnizligimdan mi, yoksa bugulu gozlerimden mi?
Hep kolay gibi gelirdi yalnizlik, tatmamistim ki! Hep kolay gibi gelirdi
unutmak, AsIk olmamistim ki!
Oysa sen SON NEFESIM.
Oysa sen oyle acimasiz ogrettin ki bunlari...
Oysa sen oyle yalniz biraktin ki...
Once gozlerin gecti gozlerimden cigliklarla dolu o yolda. Sonra ellerin
gitti ellerimden bir saniyelik kisa bir zamanda. Sonra... Sonrasi yok, sen
gittin iste. Ilk o gun kanadimin kirikligini hissettim ve o durmadan
kanayan korkunc yarayi. Nerde yikamali, nasil kurtulmali?. ..
Bir zamanlar beni cok sIk arardin SON NEFESIM.
Sesimi duyunca rahatladigini soylerdin. Sonra... Sonra birden sustun yeminli
gibi.
Telefonum calmaz oldu. Bataryasi artik on gunde anca bitiyor. Su koca
kalabaligin icinde oyle yalniz, oyle SENSIZIM ki; hicbir kelime anlatmaya
yetmiyor. Odam sensiz sessiz. Odam sensiz soguk. Odama gunes vurmuyor.
Odama huzun hakim. Odama kasvet...
Iste!...
Imkansiz mi, al iste...
Beni sevmen imkansiz.
Seni sevdigim gibi sevmen, deli gibi ozlemen imkansiz iste...
Sensiz olmuyormus SON NEFESIM.
Sensiz olmuyormus bu hayat. Sensiz olmuyormus bu nefes. Anladim, ama biraz
gec kaldim. Onceleri dedim ya,onceleri bicak saplanmiyordu sirtima. Omceleri
serseri kursunlarmayalamiyordu gecelerimi. Onceleri oyleydi...
Ve birde sonralari var ne yazik ki...
Gozlerimde dans eden, ha akti ha akacak derken yagmur gibi inen yaslar var
artik. Gozlerimde sen, gozlerimde kan, gozlerimde hasret... Yagmur
ormanlarini aratmiyor gozlerim. Gece cakan simsekler misali, sagnak yagmur
gibi gozlerim...
Ve sen SON NEFESIM. Ve sen yine yoksun... |