 Gün batımı yetim kaldı körpe neslim...
Bu benim ve benim hayatım anlattıklarım...
Derya da küçücük taneyim, zerre kadar değerim yok ama takılıyorum hayatın boğazına... Desteksiz kalmış bir çocuk misali tek başına götürmeye çalışıyorum ömrümü...
Hiç inanamadı hislerim üzüntünün tükeneceğine ve mutluluğun uzun süreceğine... Işık huzmesi halinde gitti umut kara bulutlar eşliğinde geldi bu kötülük... Affet Rabbim depremlere yenildim ve haklarımı kaybettim...
Sıkıldım esen rüzgârdan, içime işlemesinden ve gerçekliğimi süpürüp götürmesinden... Mutluluğu mağlup edenlere, sevgiyi alt edenlere bu kinim... Beni benlikten çıkaran sonra da bana tuzak kuran kendime bu nefretim...
Ölüm hissini alnıma yazılan kadere ulaştırmak için çabaladım ama fikirlerim, hislerimi alt etti her zaman... Doğru yaptığımı biliyorum ama bir türlü ikna olmadı bu tatminsiz nefsim yani kendim...
Kıyam etti vücudum sıra dağlar gibi dizildi yan yana... Secdeye gitmeden dizlerim kırıldı eda edemedim hükmümü kana kana... Gözümde yaş çölde susuzluktan yanıyorum, elimden tutan yok kora döndü bu gönlüm...
Akbabalar eşliğinde kol geziyor peşimde apansız ölüm... Feryat edilen zenginlikler isyan ettirir şükrü... Fakirlerin saraylarına hasret kalır biçare melekler... Ağlarlar bu vasat halimize...
Yaralı kalbim küçücük ızdıraplara dayanamıyor, sanki tuz basıyorlar gönle giden çileli yollara... Gurbet hasretini aratır iç çektiklerim, itlerin komedisi olur sessizce gidişlerim...
Tanıdıklarımın hatırası kaldı bembeyaz kâğıtlarda... Kalem mürekebbe doymuş sayfalar kelimeye aç ben ise karanlığın dibine vurmuşum... Çıkmak için el arıyorum ama bulamadım velhasıl...
Gün batımı yetim kaldı körpe neslim... Zor günler geride mi kaldı yoksa zoru ben mi oluşturdum farkına varamadım bir türlü... Nedense gördüklerim bulandırdı aklımı, görmediklerim ise kararttı hayatımı...
Vesselam'a geldik yine... Bu benim hayatım evet... Zehiri de ben şifası da ben sonu da ben... Yadigâr’ım ise bastıramadığım ve içine düşmekten korktuğum kötü nefretim... İtmeseler de, kakmasalar da düşmekten korkuyorum... Firar etti cesaretim, yüklendi üstüme kasvetim... Ve sonlandı bu karanlık düşlerim...
aLınTı
__________________
-Saygıda Mecburiyet-Sevgide ÖzgürLük Vardır- |