Tatlı Aşkım - Tekil Mesaj gösterimi

muzur kedi · 07-01-2008, 14:28

Senden kalan anılardan ne kaldıysa ara sıra aklıma düşer… Anımsarım; incecik yağan bir yağmur altında, elim avucunda, yanağım omzunda, tırmandığımız dik yokuşu.
Yeşil gözlerin, kumral dalgalı saçların, benimse sevdalı yüreğim vardı. Bir de umursamazlığımız yaşamı.

Şehrimize yıldız yağardı, onları severdik ve yoksul evlerin ışıklı pencerelerinde göz kırpan gecelerini.
Çocuk sevincimizi hiçbir şey bozamazdı; ne siren sesleri, ne taranan kahveler ne içimizden birilerini vurup öldürmeleri. Duvarlara yazılar yazıp kaçardın, sonra gülerek anlatırdın; parkımıza doğru yürürken.
Park bizimdi. Kimseler görmeden salıncakta sallanırdık ya da tahtıravalliye binerdik gökyüzüne uzanmaya .
Ertesi gün okuduğum roman bittiğinde nasıl ağladığımı anlatırdım sana, hani; açlıktan ölmek üzere olan, tanımadığı yoksul adama ölen bebeğine emziremediği sütünü veren kadının romanıydı. Sonra; sefilliğini konuşurduk insanlığın, gözlerimizde hüzünlü bulutlar dolaşırdı.
Savaştan çok korkardım. Kısa sürerdi hüzünlerimiz. Ne çabuk unuturduk her şeyi, henüz büyümüştük ondan mı? Zaman hemen bitecekmiş gibi çok şey anlatmaya çalışırdık birbirimize, zaman hiç bitmeyecekmiş gibi aldırmaz olurduk ansızın.
vara yoğa gülerdik, sonra; beni öperdin... öperdim seni.
Birbirimizin olmaya engel hiçbir şey yoktu ama sadece öperdik birbirimizi. İncecik bir yağmur yağardı ardından, elim avucunda inerdik şehrimizin aşağılarına yürüyerek. Ne güzel üç eylül yaşadık seninle ilk sevgili... geleceğimizi hiç konuşmadan.

gün içinde aklıma düşerdin
dalgalar çarpardı ıssız bir kumsala
deniz kuşlarının kanat seslerini dinlerdim
bir denizim yoktu
bozkırdı bizim oralar
titretirdi ayaza duran geceler
çıplak mor dağlara uzanan
kurumuş söğüt ağaçlarımız vardı
hüzünlü bir öyküye konu olacak kadar
aklıma düşerdin gün içinde
dünyanın kıyısından düşüverecekmiş gibi
ürperirdim ardından
bir mezarlıktan geçerdi yolum
adımı arardım mezar taşlarında
omzuma tünemiş kuzgun kuşlarım vardı
ölümcül şiirlere yazılabilirdi
düştüğün aklımı arardım
gün içinde
bir deniz fenerinde yaşadığımı düşlerdim
alır beni çöl ortasına dikerlerdi
sıcak rüzgarların sürüklediği kumlar
çıplaklığımı örterken
korkmazdım
aklıma düşerdin gün içinde…

alıntı

07-01-2008, 14:28	#1 (permalink)
muzur kedi ``- sto kalo Üyelik tarihi: 07-05-2007 Bulunduğu yer: Limanda KaLanı DeğiL Çekipte Gideni Vurur Fırtına... Cinsiyet: Mesajlar: 13.647 Konular: 520 Ruh Halim: Rep puanı:1 Toplam Online: 8 Saat 25 Dakika 30 Saniye	Aklıma Düşerdin Senden kalan anılardan ne kaldıysa ara sıra aklıma düşer… Anımsarım; incecik yağan bir yağmur altında, elim avucunda, yanağım omzunda, tırmandığımız dik yokuşu. Yeşil gözlerin, kumral dalgalı saçların, benimse sevdalı yüreğim vardı. Bir de umursamazlığımız yaşamı. Şehrimize yıldız yağardı, onları severdik ve yoksul evlerin ışıklı pencerelerinde göz kırpan gecelerini. Çocuk sevincimizi hiçbir şey bozamazdı; ne siren sesleri, ne taranan kahveler ne içimizden birilerini vurup öldürmeleri. Duvarlara yazılar yazıp kaçardın, sonra gülerek anlatırdın; parkımıza doğru yürürken. Park bizimdi. Kimseler görmeden salıncakta sallanırdık ya da tahtıravalliye binerdik gökyüzüne uzanmaya . Ertesi gün okuduğum roman bittiğinde nasıl ağladığımı anlatırdım sana, hani; açlıktan ölmek üzere olan, tanımadığı yoksul adama ölen bebeğine emziremediği sütünü veren kadının romanıydı. Sonra; sefilliğini konuşurduk insanlığın, gözlerimizde hüzünlü bulutlar dolaşırdı. Savaştan çok korkardım. Kısa sürerdi hüzünlerimiz. Ne çabuk unuturduk her şeyi, henüz büyümüştük ondan mı? Zaman hemen bitecekmiş gibi çok şey anlatmaya çalışırdık birbirimize, zaman hiç bitmeyecekmiş gibi aldırmaz olurduk ansızın. vara yoğa gülerdik, sonra; beni öperdin... öperdim seni. Birbirimizin olmaya engel hiçbir şey yoktu ama sadece öperdik birbirimizi. İncecik bir yağmur yağardı ardından, elim avucunda inerdik şehrimizin aşağılarına yürüyerek. Ne güzel üç eylül yaşadık seninle ilk sevgili... geleceğimizi hiç konuşmadan. gün içinde aklıma düşerdin dalgalar çarpardı ıssız bir kumsala deniz kuşlarının kanat seslerini dinlerdim bir denizim yoktu bozkırdı bizim oralar titretirdi ayaza duran geceler çıplak mor dağlara uzanan kurumuş söğüt ağaçlarımız vardı hüzünlü bir öyküye konu olacak kadar aklıma düşerdin gün içinde dünyanın kıyısından düşüverecekmiş gibi ürperirdim ardından bir mezarlıktan geçerdi yolum adımı arardım mezar taşlarında omzuma tünemiş kuzgun kuşlarım vardı ölümcül şiirlere yazılabilirdi düştüğün aklımı arardım gün içinde bir deniz fenerinde yaşadığımı düşlerdim alır beni çöl ortasına dikerlerdi sıcak rüzgarların sürüklediği kumlar çıplaklığımı örterken korkmazdım aklıma düşerdin gün içinde… alıntı __________________ `` Together we stand , divided we fall.