| Forum Heveslisi
Üyelik tarihi: 02-11-2007 Bulunduğu yer: ALLAH`IM ben beni bıraksam bile sen beni bırakma...
Mesajlar: 613
Konular: 263
Ruh Halim:  Rep puanı:263343075 Toplam Online: 1 Gün 2 Saat 57 Dakika 38 Saniye |  Hadislerde ALLAH'u Teala'nın Merhameti
Müslüman, Allahü teâlânın rahmetinin sonsuzluğunu
düşünerek, ümitsiz olmamalı.
Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Allahü teâlânın mümine olan merhameti, annenin
çocuğuna olan merhametinden daha fazladır.)
[Buhari]
(Allahü teâlâ, kıyamette buyurur ki:
Dünyada bir gün beni hatırlayıp ananı, benden bir kerecik korkanı, Cehennemden çıkarın!)
[Tirmizi]
(Allahü teâlâ buyurdu ki:
İşlediği günahı affımın yanında büyük görene gazaplanırım.
Eğer acele etmek şanımdan olsaydı, acele ceza verseydim, rahmetimden ümit kesenlere acele ceza verirdim.)
[Deylemi]
(Mümin, Allahü teâlânın azabının şiddetini bilseydi, Cenneti
ümit etmez, kâfir de Allahü teâlânın rahmetinin sonsuzluğunu
bilseydi, Cennetten ümidini kesmezdi.)
[Müslim]
(Kıyamette, [günahı sevabından çok] biri, Cehenneme
götürülürken,
“Ya Rabbi, dünyada sana hep hüsn-i zan ettim,
[rahmetinden ümit kesmemiştim]” der.
Allahü teâlâ da, “Onu bırakın! Kulumu beni zannettiği gibi karşılarım” buyurur.)
[Beyheki]
(Allahü teâlâ, kıyamette, hiç kimsenin tahmin edemeyeceği
kadar çok kişiyi affeder. Hatta İblis bile affolunacağını umar.)
[İbni Ebiddünya]
(Rabbinizden bahsedince, korku verecek şey söylemeyin!)
[Beyheki]
(Allah’ı kullarına sevdirin ki, Allah da sizi sevsin!)
[Taberani]
(Eğer kul, Allah’ın ne kadar affedici olduğunu bilseydi,
haram işlemekten çekinmezdi.
Azabının da ne kadar şiddetli olduğunu bilseydi, hep ibadet eder, hiç günah işlemezdi.)
[Nesefi]
(Allah’ın rahmetinden ümit kestirip [dinden] nefret ettirene
lanet olsun!)
[Şir’a]
(Allahü teâlâ buyuruyor ki: Ben Allah’ım, benden başka ilah
yoktur.
Rahmetim, gazabımı geçmiştir.
Allah’tan başka ilah olmadığına ve  aleyhisselamın, Onun kulu ve resulü olduğuna şehadet eden, Cennete girer.)
[Deylemi]
([İhlasla] “La ilahe illallah ün Resulullah” diyen
kimseye Cehennem haramdır.)
[Buhari]
Kadi Yahya bin Eksem vefat edince, rüyada görüp halini
sordular.
O da, (Allahü teâlâ bana, “Ey kötü ihtiyar, şunları niçin
yaptın” diye beni azarlayınca, beni büyük bir korku kapladı.
Ben de,
“Ya Rabbi, böyle sorguya çekileceğimi bildirmediler” dedim.
“Ne bildirdiler”buyurdu.
Ben de
ravilerin ismini sayarak, “Ben azimüşşan müslüman olarak saçı sakalı ağaran kuluma azap etmekten haya ederim”
buyurduğunu bildirdiler, dedim.
“Sen ve raviler sadıksınız. Ben de seni mağfiret ettim” buyurdu)diye cevap verdi.
Cehennemden iki kişiyi çıkarırlar.
Allahü teâlâ, (Yaptıklarınızın karşılığını gördünüz. Çünkü ben zulmetmem)buyurduktan sonra,
(Haydi tekrar Cehenneme)denilince, birisi çok hızlı yürür, diğeri
ise yürümez, bekler.
Her ikisine bunun sebebini sorarlar.
Hızlı yürüyen, (Emre uymamanın, söz dinlememenin neye mal
olduğunu anladım,
onun için, bu emri olsun yerine getireyim diye hızlı yürüyorum)der.
Diğeri ise, (Rabbime hüsn-i zan ettim.
Cehennemden çıkarınca, bir daha sokmaz diye ümit ettim)der.
Her ikisini de cenab-ı Hakkın ihsanı ile Cennete götürürler.
Allahü teâlânın, af ve mağfiretini ümit eden müminleri ve
kendisinden korkanları Cehennemden çıkaracağı, bildirilmiştir.
Peygamberimizin şefaati de, günahı sevabından çok olan müminler
içindir.
Hazret-i Ebu Bekir buyurdu ki:
Allah’tan korkmanızı, havf ile recayı birleştirmenizi tavsiye
ederim.
Çünkü Allahü teâlâ Zekeriyya aleyhisselamı ve ehl-i beytini
şöyle övüyor:
(Hayır işlerinde yarışır, korku ile ümit arasında bize dua
ederlerdi.)
[Enbiya 90]
Hazret-i Ömer buyurdu ki:
(Eğer dense ki, Cennete yalnız bir kişi girecek,
o kişinin kendin olduğunu ümit etmelisin!
Yine dense ki, Cehenneme yalnız bir kişi girecek, o kimsenin kendin olacağını zannedip korkmalısın.)
Hazret-i Ali de;
(Günahlarım çok, Allah beni affetmez) diyerek
ümitsizliğe düşen birisine buyurdu ki:
(Ümitsiz olma, Allahü teâlânın rahmeti senin günahlarından büyüktür. Rahmeti gazabını aşmıştır.)
Allahü teâlânın rahmetini ümit etmek, kulu Cennete çeken ip
gibidir.
Havf, yani Allah’tan korkmak ise, Cehenneme düşmemek ve
Cennete gitmesi için vurulan kamçı gibidir.
Peygamber efendimiz, ölüm halindeki bir gence sorar:
- Kendini nasıl buluyorsun?
- Günahlarımdan korkuyor; fakat Allah’tan ümit kesmiyorum.
- Bu korku ile ümit, şu ölüm anında kimde bulunursa,
Allahü teâlâ, ona umduğunu verir ve onu korktuğundan emin
kılar.
(İ.Gazali)
Mümin daima korku ile ümit arasında yaşamalıdır.
Korkunun fazla olması daha iyidir.
Böylece kötülüklerden kaçıp iyilik etmeye koşar.
Ölürken ise ümidi korkusundan fazla olmalıdır.
Ya Rabbi! Bizleri azabından korkan ve rahmetinden ümit eden
kullarından eyle!  ...
__________________  |