Tatlı Aşkım - Tekil Mesaj gösterimi

siyah lale · 07-20-2006, 16:25

İŞTE HAYAT

Bu kadar zor bir şey mi bu vefa dediğimiz, zamana bıraktığımız ve son çaremiz olabildiği son şans. Çok şey yaşadın, çok şeyini, her şeyini paylaştığın bir gün çekip giderse n'olur? Onun kaçıp gitmesi ya da zorunlu olarak ayrılması önemli değil. Mühim olan bu olaydan sonra bağlantı kurması. Budur işte vefa. bu kadar zor mu bu illet.

İnsan değişebilir mi bu kadar süre içerisinde dersin. Bir zamanlar ailenden daha öte saydığın, ona içini açtığın kişi yok olup giderse çekilir mi bu hayat. Hem de bu zorluklar. Bu zorlukların sonsuz uçurumlarında arkasından bir üfleme ile bile düşebileceğini bilmek bile insana ne büyük bir acı verir.

Sessizliğin bu sonsuz konserinde bile insan kendini ne kadar çaresiz hisseder. Bazen insan kendini yalnızlık kanserine gömüldüğünü varsayar. Hayat bir cehenneme döner. Oysa ondan gelecek bir kelime, ondan gelecek bir alo sesi bile insanı o dipsiz kuyudan bir anda çıkarıverir. Bütün insanlar vefanın değerini bilmez. Senede bir kez birinin, bir zamanlar aşkın olanın bir sesini duymak, nasılsın demesini dinlemek ne büyük bir hazdır. Anlatılamaz böyle bir duygu.

Önemli olan eski bağları koparmamak, sonuna kadar ne kadar uzakta bile olunsa son güçle elele, omuz omuza bu bağı koparmamaya çalışmaktır. Kader buna ne kadar izin vermese bile inadına devam etmek budur İŞTE HAYAT.

07-20-2006, 16:25	#1 (permalink)
siyah lale Bizden Biri Üyelik tarihi: 06-19-2006 Bulunduğu yer: HÜZÜNLERİN YAŞANDIĞI YERDEN Mesajlar: 3.413 Konular: 99 Rep puanı:54247250 Toplam Online: N/A	İŞTE HAYAT İŞTE HAYAT Bu kadar zor bir şey mi bu vefa dediğimiz, zamana bıraktığımız ve son çaremiz olabildiği son şans. Çok şey yaşadın, çok şeyini, her şeyini paylaştığın bir gün çekip giderse n'olur? Onun kaçıp gitmesi ya da zorunlu olarak ayrılması önemli değil. Mühim olan bu olaydan sonra bağlantı kurması. Budur işte vefa. bu kadar zor mu bu illet. İnsan değişebilir mi bu kadar süre içerisinde dersin. Bir zamanlar ailenden daha öte saydığın, ona içini açtığın kişi yok olup giderse çekilir mi bu hayat. Hem de bu zorluklar. Bu zorlukların sonsuz uçurumlarında arkasından bir üfleme ile bile düşebileceğini bilmek bile insana ne büyük bir acı verir. Sessizliğin bu sonsuz konserinde bile insan kendini ne kadar çaresiz hisseder. Bazen insan kendini yalnızlık kanserine gömüldüğünü varsayar. Hayat bir cehenneme döner. Oysa ondan gelecek bir kelime, ondan gelecek bir alo sesi bile insanı o dipsiz kuyudan bir anda çıkarıverir. Bütün insanlar vefanın değerini bilmez. Senede bir kez birinin, bir zamanlar aşkın olanın bir sesini duymak, nasılsın demesini dinlemek ne büyük bir hazdır. Anlatılamaz böyle bir duygu. Önemli olan eski bağları koparmamak, sonuna kadar ne kadar uzakta bile olunsa son güçle elele, omuz omuza bu bağı koparmamaya çalışmaktır. Kader buna ne kadar izin vermese bile inadına devam etmek budur İŞTE HAYAT.