Tatlı Aşkım - Tekil Mesaj gösterimi

Aksam_Gunesi · 07-23-2006, 22:38

Her kapı ALLAH'a açılır -7-

Dün gece İstanbulu seyahat ettim, seyr ettim.. Kalbim ile.. Kanatlı idi kalbim dün gece.. Üsküdara kondum bir zaman parçasında.. Boğaziçine koyverdim hayallerimi.. Mavi sularında yüzdürdüm arzu adına ne varsa bende İstanbul için.. O ''Yedi Tepe'' insanlarla cıvıl cıvıl olmuş.. evler var oralarda.. ocaklar üstünde çorbalar kaynıyordu, mis kokulu mutfaklarda..

Ücra bir köşede bir anne namaz kılıyor.. Bir cemaat toplanmış Eyüpte, benden habersiz.. Bağcılarda Camlıkahvede oturanlardan biri düşünceye dalmış.. Evden çıkmadan hanımı ona ''herif, namazını kıl, öyle git, hem hiç gitmesen ne iyi olur, dertleşiriz seninle'' demişti.. O Mübarek insan, kahvede çay içer, yaşlılarla sohbet ederdi.. İşi iyi değildi, ilk defa kirasını ödeyememişti, bu genç yaşında.. Kaldırdı başını, sanki benim ona baktığımı görür gibi.. Halbuki, ona kalbimdi bakan.. ''Ya ALLAH, ya Bismillah! dedi ve kalktı.. ''Selamunaleyküm'' çıktı ağzından acelece.. ve hızlıca çıktı ordan, evin yolunu tuttu.. Namaz kılmaya..

Bir anne, yaz nezlesi olmuş çocuğunun başında, seccadesinin üzerinde kıvrılmış, o şefkat dolu bakışlarına daha çok şefkat ekleyerek, bir öpücük kondurdu, çocuğunun terli alnına.. RABB'im şifa versin yavrum dedi, sana ve kalbine.. Bende öptüm yavrucağızı.. kızarmış yanaklarından..

Bir Cenazeye rastladım.. Başındakiler, feryad-ı figan ediyorlardı.. Nede bet seslerdi, ne yğksek sesli ağlamalardı onlar.. Bağırmaktan sesleri kısılanlar bile vardı aralarında.. Yaklaştı kalbim, selamladı o ALLAH rahmet edesiceyi.. Yavaşça sesler azaldı.. Dualar başladı rahmetlinin ardından.. kalpler genişledi.. İstanbulda bir cenaze evinde.. Ölüm, ne kadar yakınsın bize..

Boğaz köprüsünde, Atatürk köprüsünde takıldım.. O ne muheşemlikti.. Bileklikler gibiydiler İstanbul Boğazına.. Artık yakamozlarda başka bir güzellik vermişti oralara.. Ya o sahildeki evlerin ve caddelerin ışıkları..
İstanbuldu orası.. Eşi olmayan İstanbul..

Yorulmuştu kalbim artık.. ikiye bölündü.. Bir parçası İstanbulda kaldı.. Her kapı ALLAH'a açılır.. Her şey O'nu zikreder..

07-23-2006, 22:38	#8 (permalink)
Aksam_Gunesi Forum Üstadı Üyelik tarihi: 03-14-2006 Bulunduğu yer: nede olsa dünya kazan dön dön aynı yer boşver Mesajlar: 4.756 Konular: 222 Rep puanı:0 Toplam Online: N/A	Her kapı ALLAH'a açılır -7- Dün gece İstanbulu seyahat ettim, seyr ettim.. Kalbim ile.. Kanatlı idi kalbim dün gece.. Üsküdara kondum bir zaman parçasında.. Boğaziçine koyverdim hayallerimi.. Mavi sularında yüzdürdüm arzu adına ne varsa bende İstanbul için.. O ''Yedi Tepe'' insanlarla cıvıl cıvıl olmuş.. evler var oralarda.. ocaklar üstünde çorbalar kaynıyordu, mis kokulu mutfaklarda.. Ücra bir köşede bir anne namaz kılıyor.. Bir cemaat toplanmış Eyüpte, benden habersiz.. Bağcılarda Camlıkahvede oturanlardan biri düşünceye dalmış.. Evden çıkmadan hanımı ona ''herif, namazını kıl, öyle git, hem hiç gitmesen ne iyi olur, dertleşiriz seninle'' demişti.. O Mübarek insan, kahvede çay içer, yaşlılarla sohbet ederdi.. İşi iyi değildi, ilk defa kirasını ödeyememişti, bu genç yaşında.. Kaldırdı başını, sanki benim ona baktığımı görür gibi.. Halbuki, ona kalbimdi bakan.. ''Ya ALLAH, ya Bismillah! dedi ve kalktı.. ''Selamunaleyküm'' çıktı ağzından acelece.. ve hızlıca çıktı ordan, evin yolunu tuttu.. Namaz kılmaya.. Bir anne, yaz nezlesi olmuş çocuğunun başında, seccadesinin üzerinde kıvrılmış, o şefkat dolu bakışlarına daha çok şefkat ekleyerek, bir öpücük kondurdu, çocuğunun terli alnına.. RABB'im şifa versin yavrum dedi, sana ve kalbine.. Bende öptüm yavrucağızı.. kızarmış yanaklarından.. Bir Cenazeye rastladım.. Başındakiler, feryad-ı figan ediyorlardı.. Nede bet seslerdi, ne yğksek sesli ağlamalardı onlar.. Bağırmaktan sesleri kısılanlar bile vardı aralarında.. Yaklaştı kalbim, selamladı o ALLAH rahmet edesiceyi.. Yavaşça sesler azaldı.. Dualar başladı rahmetlinin ardından.. kalpler genişledi.. İstanbulda bir cenaze evinde.. Ölüm, ne kadar yakınsın bize.. Boğaz köprüsünde, Atatürk köprüsünde takıldım.. O ne muheşemlikti.. Bileklikler gibiydiler İstanbul Boğazına.. Artık yakamozlarda başka bir güzellik vermişti oralara.. Ya o sahildeki evlerin ve caddelerin ışıkları.. İstanbuldu orası.. Eşi olmayan İstanbul.. Yorulmuştu kalbim artık.. ikiye bölündü.. Bir parçası İstanbulda kaldı.. Her kapı ALLAH'a açılır.. Her şey O'nu zikreder..