ALLAH denince korku ile titremeliyiz.. ALLAH denince ümide bürünmeliyiz.. Ateşler düşmeli Yüreğimize.. Huzur dolmalıyız aynı anda.. Kalbimizin sahibi O..

Muhammed denince yaşarmalı gözlerimiz.. Kor düşmeli gönlümüze, Aşk içmeli yüreğimiz.. O bizim Efendimiz..

Biz böyle olmamalıyız..
Bizi görünce İslam hatırlanmalı.. Bize bakana ALLAH'ı hatırlatmalıyız..
Merhamet gelmeli taş kesilmiş kalplere..
Dinleyince vuslatımızı inanmayanların gözleri dolmalı..
Biz islam olmalıyız. Biz Kur'an olmalıyız.. Biz ''Biz'' olmalıyız..

Zulm gördükmü, hatta hissettikmi Aslanlar misali olmalı ruhumuz.. ''Ben'' kelimesini söküp atmalı kalpten..
Muhtaç dolu heryanımız.. Açılmalı artık kör gözlerimiz..
Akrepler dolu cepli elbiseleri yırtmalıyız, paramparça edip, ateşlerde yakmalıyız.. Ahlaklar elbisesine bürünmeliyiz..

Dillerimiz Esma'ül Hüsna saymalı, sayarken ALLAH'ı daha daha iyi tanımalıyız.. Peygamberlerin sözleri olmalı ağzımızda daim..

Televizyonlarda isyan klipleri, radyolarda hezeyan türküleri değil..
ALLAH AŞK'ı, hamd, hamd ve yine hamd, Peygamberler ilahileri, ALLAH dostlarına rahmet duaları olmalı.. Mazlumları anlatmalı, dert etmeli..

Ecdadımızın kemiklerini sızlatmayalım yattıkları yerlerde.. Geleceklerimizin hayatlarını körleyip, kapılarını kapatmayalım, açalım..

Uyanalım; bilelim artık davamız nedir.. Birlik olalım; ayrılık yeter.. Sevgi paylaşalım, hüzün bu günüde mahveder, yarınıda berbat eder..

Canımızı, kanımızı, varımızı, aklımızı, saklımızı, çarkımızı, ahımızı sarfedelim ALLAH için.. ALLAH için sebeblere koşalımki, ALLAH yardımcımız olsun..

Biz böyle kalmayalım..