Ey sevgililer sevgilisi, Habibullah, Resûlullah,

Rahman’ın günahkâr, aciz, gafil,Mücrim, gözü yaşlı kulundan sana sunulan bir aciz namedir bu yazılan satırlar.
Düşünce idrakini yitirmiş bir hal içinde düşünmeye çalışıyordum.
sana layik bir ümmet olabiliyormuyum acaba?
Senin doğumun kâinata bir işaretti, bir şerefti. Senin doğumun Ashab-ı Kiram için yeniden doğuştu. Eski ve kokuşmuş âdetlerini bırakıp sana koşmuşlardı. Biz onlardan yıllar sonra geldik, ama biz de sana koşuyoruz, kavuşmak dileğiyle…Ne kadar sana lâyık bir ümmet olamasak da seninle yaşıyoruz saatlerimizi Rabbimizin huzurunda… seni özlemiş, sana olan hasretiyle yanmış tutuşmuş güzel ümmetlerin hatırına affet bizi ...Bu mücrim kul sana halini böyle arz etti. Sen, senin ümmetine lâyık olmadığı halde bu şekilde senden şefaat dileyen bu Resulullah âşığının nâmesini geri çevirme. şefaat eyle ey Sevgili…

Esselâtü vesselâmü aleyke ya Resulullah! Esselâtü vesselâmü aleyke ya Habibullah!