bizim sınıfın okulda namı hala anılır. sınıfımız hemen çıkışın yanındaki kapıdaydı. O yüzden herkes bizim koridordan geçmek zorunda kalırdık. Bizde tenefüslerde koridorun sağı ve soluna geçerek ortada bi boşluk bırakırdık. biri geçrse bütün sınıf bir alkış tufanı koparırdı. çocuk öle bi afallardı ki sormayın. bi zamn sora da işi ilerleterk hocalrada yapmaya başaldık. nöbetçi hocalr koridordan geçerken bi alkış. bazıları çok seversdi bunu hemen göğsü kabarırdı. bazıları da dağılın uleeen derdi. yinede biz her tenefüs orda olurduk. sonunda bütün okul diğer kapıdan çıkmak zorunda kaldı.

__________________

Sanmıştık ki ikimiz, Yeryüzünde ancak ,Birbirimiz için varız. İkimiz sanmıştık ki; Tek kişilik bir yalnızlığa bile rahatça sığarız