Deniz Feneri
Yolumu şaşirmişim sonsuz denizde
Maviligin ortasinda bir Deniz Feneri
Yakiyor işiklarini gecenin semasinda
Yolumu şaşirmişim
Gitmem gereken yer burasi degil
Bir köşkün önünde durmaliyim
Gerilerde
Güzel bir kiz almaliyim eski tekneme
Ben kürek çekmeliyim Deniz Feneri’ne
O uçuşan saçlariyla nagmeler söylemeli kalbime
Yolumu kaybetmişim karanlik puslu bir gecede
Önümü aydinlatiyor arada sirada parildayan fener
Fener aşkimin en güzel günlerinin geçtigi yer
Hüzünlü gecemde ümit veren
Fener ah Fener!
Zaman beni yendi
Saçlarim aklandi, hüzünlerim yeşerdi
Ama yine de sen oradasin
Yine yakiyorsun işiklarini yeni ümitlere
Yeni sevgililere, sevinçlere
Ben gidiyorum ölümün kollarina
Sen yine burada yaniyorsun fener
Ümitler ekiyorsun genç kalplere |