KARA GÜL

İkimizde acemi birer aşıkdık o zamanlar.
Sen yollarda eski bir aşka ağlıyordun.
Ben ise kendimi usta sanıyorumdum bu işlerde.
Ve yağmur gibi akıp giden yıllardan geriye ne kaldı bilmiyordum,seni tanıyana kadar.
Ama farkındaydım yinede ne zaman seninle olsam,tanıdık bir kuş cıvıltısıyla uyanırdım her sabah
.Şimdi ise kırılgan mektuplar yazıyorum, hangi adreslere
göndereceğimi bile bilmeden.
Malumun olsun ben sende Ülkemi sevdim.
Hüzün dolu yağmurlarla taşan boynu bükük nehirleri.
Ben sende yolları sevdim,dallarına hiç bir kuşun konmaya yanaşmadığı ağaçlarla kaplı yolları.
İkimizde acemi birer aşıkdık aslında.
Ve çoğu defa ne yapacağımızı bilmeden serseri dolaşırdık sokaklarda
.Ben sende ülkemi sevdim,hüzün dolu yağmurları.
Mor kanatlı turnaları.
Ben sende rüzgarı sevdim,alıp gotüren yılları.
Saklı kalan umutları sevgili.
Ne yeminler bozdum bir bilsen,geceler büyürken sensiz.
Ne yeminler bozdum ,yıllar geçerken sitemsiz,
Ne yeminler bozdum,tarifi bile imkansız senin için ey kara gül....
Ben sende yolları sevdim,
yüreğinden gelip geçen sevda yüklü katarları sevgili.
Ben sende seni sevdim avuçlarken yüzünü,yahut dokunurken sessiz...

Nurettin Rençber

__________________