Üzerimize doğan bir aydı O. Bizi aydınlatan, evlerimizi, sokaklarımızı ve bütün dünyayı ısıtan, kuşatan bir güneş. İnsanlığın üzerine karabulutların çöktüğü bir zamanda aydınlattı bizi.
Yetim bir çocuktu O, ama bütün yetimlerin efendisi, bütün insanların efendisi bir yetim.
Bir hüzün Peygamberi. Hayatı bir nakış gibi dokuyarak, silinmez izler bırakarak, arkasında dünyayı bir gül bahçesine çeviren bir Peygamber.
Gülmeyi ve ağlamayı, sabrı ve cihadı hayatı ve ölümü öğretti bize. Bir için gerekli
herşeyi ondan öğrendik biz.Kelimeler yetmez O nu anlatmaya yetmedi. Binlerce şiir,binlerce kitap, binlerce yazı yazıldı O'nun hakkında ama O'nu anlatmaya yetmedi
Bende bu sayfada O'nu anmak, O'nu bir nebze olsun anlata bilmek niyetim...
Bizi ümmetine kabulü duasıyla...