Anne! Ne olur duy beni…Uzat elleriniDokun bana İhtiyacım var şu an sana Ağlamak istiyorum dizlerinde kana kana Neden tanıtmadın ki dinimi bana Neden aşık değilim ben Rasulullah’a Anne duy feryadımı Acıtıyorlar durmadan içimde kanayan yaramıEy Ana! Kabrimde yapa yalnız bıraktın beni,Münker ve Nekir sormadı bile derdimi Bana cehennemde yer hazırlamışsın anne Hatırlıyor musun balım derdin dünyadayken bana Sinekler uçuşurdu üzerimde de aldırmazdın Hoşuna bile giderdi bu durum Sinekler diyorum anne bana mahrem olan erkekler Çırıl çıplak gezerdim;Gençsin güzelsin gez kızım hayatını yaşa derdin Şimdi bana dünyadayken giydirmediğin elbiselerin yerine Ateşler giydiriyorlar anne Biliyor musun anne ateşler içindeyim Gençliğimi güzelliğimi ne biçim ziyan etmiş ne kötü harcamışım bir bilebilsen Kurtarabilir misin şimdi beni Geceleri ateşim çıksa başımda beklerdin Azıcık fazla çıksa ateşim oturup benimle ağlardın Meğer o ateşler buzdan bir parçaymış Gerçek ateş burada anne gerçek ateş bu ebedi yerde! Yine alnıma bezler koyabilir misin anne koyabilir misin?Dünyada döktüğümüz göz yaşları neymiş ki?Asıl şimdi oturup da ağla anne! Derdimize ağla çilemize ağla boşa geçirdiğimiz günlerimize ağla Ağla anne yalnızca ALLAH için ağla… yalnızca ALLAH için…Çalış çabala boş durma anne ama yalnızca ahiret için ağla yalnızca ahiret için çalış çabala…Tek gerçek ve ebedi olan da bu anne!Ey ana tükendim anaDertler başımda Neden öğretmedin ki dinimi bana Neden aşık değilim ben Rasulullah’a?