Kainnatın nuru, gönlümün sultanı, yaratılmışların en şereflisi, Sevimeyi en çok hak eden Habibullah!! Çok değişti her şey, her şey özünden çok uzaklaştı. Önce diken batırdılar kalplerimize, sonra kandan saraylar inşaa ettiler üzerimize. Sesimizi kısık, duygularımızı dağık eylediler. Zorbalık sanatını icra ederken birde bizden alkış beklediler. Sömürdüler, karaladılar ve canımızı acıttılar.

Hiç umutsuz olmamıştın, umudun adresi, kurtuluşun adı sendin. Canlar sıkılsa, yeis yeşermeye başlasa inanlar arasında, hemen yanına gelir sabır ve sükunetle ayrılırlardı yanından. Horlanmazdı kimse, inanların harcına nifak bulaşmazdı. Sen vardın fitne yoktu, sen vardın gıybet yoktu, sen vardın yeis yoktu. Şimdi ise yoklara karıştık ya Resullah. Olumsuzluk ektik kalplerimize, riya ile yoğrulduk korku ile savrulduk.

Ey sevgililer sevgilisi, Habibullah, Resûlullah,

Rahman’ın günahkâr, aciz, gafil,Mücrim, gözü yaşlı kulundan sana sunulan bir aciz namedir bu yazılan satırlar.
Düşünce idrakini yitirmiş bir hal içinde düşünmeye çalışıyordum.
sana layik bir ümmet olabiliyormuyum acaba?
Senin doğumun kâinata bir işaretti, bir şerefti. Senin doğumun Ashab-ı Kiram için yeniden doğuştu. Eski ve kokuşmuş âdetlerini bırakıp sana koşmuşlardı. Biz onlardan yıllar sonra geldik, ama biz de sana koşuyoruz, kavuşmak dileğiyle…Ne kadar sana lâyık bir ümmet olamasak da seninle yaşıyoruz saatlerimizi Rabbimizin huzurunda… seni özlemiş, sana olan hasretiyle yanmış tutuşmuş güzel ümmetlerin hatırına affet bizi ...Bu mücrim kul sana halini böyle arz etti. Sen, senin ümmetine lâyık olmadığı halde bu şekilde senden şefaat dileyen bu Resulullah âşığının nâmesini geri çevirme. şefaat eyle ey Sevgili…

Esselâtü vesselâmü aleyke ya Resulullah! Esselâtü vesselâmü aleyke ya Habibullah!

Pişmanlığa dört elle sarılıp, umutsuzluğa hüzün kayığı ile yelken açtığımdan beri, dinmiyor gönlümün sızısı, ardı arkası gelmiyor gözyaşlarımın…
Her yalnızlığa kucak açtığımda titreyen kısık bir sesle selâmlıyorum benliğimi… Gözyaşlarım dökülürken şu sayfaya, kalemim anlatmaya çalışırken sarmaş dolaş düşüncelerimi ve belleğimde bir tek pişmanlık emaresi: sırf O'na yöneliyorum. Biliyorum ki O affı sever, inşallah beni de affeder.

VE SEMANIN GÖZ YAŞLARIYDI YAĞMUR
sebebi ve aşkı belliydi o toprağın aşığıydı toprak fidanın fidan gül oldu
bülbülünü besledi sevgi emekti emek büyütürdü evet. Yeryüzünde her
insan Allaha bir sevgili olmak için yaratılmamış mıydı. Onun aşkına ulaşanlar her yeRde onu görmediler mi Yunus yaratılanı sevmedi mi yaratandan ötürü Allahım insanı aşk için yarattı da ben bir insanı bile niye sevemedim; tereddütler korkular tedirginlikler nedendi , ümidimi yeşertecek emek neydi...

Acı , Ateş sevilir miydi sevilir sevgiliden gelen her şey sevilirdi; acı
ve ateş nasıl bir tattı ruhu ve bedeni tatladırıcıydı, evet bu zordu
engelleri ve onların verdiği sıkıntıları vardı böyleyken de değer miydi değerdi. Bunu isteyen nefsimiydi nefis şiddetli arzuların sahibi değilmi
öyleydi benim arzularım yok muydu sarmak sarılmak istemez miydi isterdi ama ben bendeki beni tercih edenlerdenim ben yürekte ve yüreğimde yaşayanlardan umutlu ve mutluydum.

EY KAİNATI RAHMETİYLE KUŞATAN ALLAHIM Rahmet neydi gözlerindeki ışık mı yüreğindeki sevgimi gülüşümü güzelliği mi yakınlığı mı samimiliği mi Allahım bunlar rahmet miydi yoksa bir günah mı ey Allahım ben neydim kimdim ben yarattığın sevgilin değilmiydim ben yarattığın başka bir sevgilini sevemezmiydim sevemem desem de yürek bunu dinler miydi YÜREK neydi beden ülkesinin sahibi ruhun tahtı değilmiydi ruh tanrıdan bir parça değimliydi ruh temizdi paktı ona hep doğrular ve güzellikler gelmez miydi...!!!

Ben; Seni Haykırayım Her Bucağa; Çığlık Çığlık,
Ve Yankılansın Dört Bir Yandan Salat Ve Selam,
Baharı Gelsin Bu Karanlık Çağın,
Ve Koksun Her Yer Vahiy Vahiy…

Arz ile arşın kavgaya tutuştuğu bir geceydi, mahşerden kopup, kapılar açarak Rabbe kavuştuğumuz.. Ve sabahında... tanyeri ağarırken bir bülbül, hiç kavuşamadığı sevdasına, Lâyemut Gölü'ne, yine gözyaşı döküyor, yine âlemi inletiyor, acı figanıyla..

Sevdiğinin ardından, çabuk dönsün diye gönül sılasından, gözpınarlarından su döker gibi yaş döküyor... Gözyaşlarıyla mesaj yolluyor o En Sevgili'ye, kelimelerin kifayetsizliğine inat...

Kentin devasa ifritleri sarıp sarmalamışken bizi, boynu bükük bir kır çiçeğinin yalnızlığını paylaşıyor yalnızlığım... Sarp kayalarda eflatun çiçeklerini toplarken aşkın, esrarlı bir gecede endişelerim, çelişkilerim, bilinmezliklerim, vehimlerim ve korkularımla, dar vakitlerde ruhumu mengeneye koydum. Hem sanık sandalyesinde, hem yargıç kürsüsündeyim.. Yargıladım, yargılandım.. Düşlerin, yüreklerin yarınların sorgusundayım...

Ve.. Bir düş kurdum: Eğer bir sabah uyandığınızda, herşeyin ama herşeyin, bir film sahnesinden ibaret olduğunu görseydiniz tepkiniz ne olurdu?.. Hayatta değer verdiğiniz, bağlandığınız, umutlarınızı düğümlediğiniz yıllarınızın, baharlarınızın; en önemlisi de aşkınızı verdiklerinizin işe yaramaz bir filmin berbat aktörleri olduğunu görseydiniz... Ellerinizde tuzla buz olmuş hayatınız olsaydı ne yapardınız...?

“Ölüm düşüncesinin beni sardığı şu anda........
Verilmemiş hesapların korkusuyla........
Sana geldim... ayaklarına kapanmaya geldim........
Af dilenmeye geldim... affa layık Olmasam da Sevgili...
En Sevgili...Ey Sevgili

Ve birgün beyaz giysili bir sonla tükenir fânîlik.

Dayanılmaz bir acze düşer can. Ve yalvarır kul:

"Yetiş sevgili YÂ ALLÂH, her ilmekte YÂ RAHMÂN,

Çek canımı aşka YÂ GAFFÂR…"

Yaşayabilmek; zarif bir hüzünle,

bütün incelikleriyle hayatı sanata dönüştürerek yaşayabilmek.

Sevgililer sevgilisinin "Reyhanlarım" kavl-i şerîfinin muhâtabı gibi yaşayabilmek.

Öyleyse ne sanarız bu efkâr mahzenini, imtihan dâiresini?

O hâlde neden buradayız? Bu beyhûde uğraş, bu aşka mugâyir aşk niye?

Ey insan, her gün gözlerini tutup sabaha çeviren bir kudret var, uyanmaz mısın?

Açsak Kabe'nin avlusunda katlı seccâdemizi, bambaşka bir titizlikle düzeltsek kıvrılan köşesini. Aldığımız abdest henüz kirpiklerimizde kurumadan, diz çöküp otursak ellerimizi açıp. Unutsak dünyayı, âmâ olsak, dilsiz olsak bir ân için sadece "HAK" deyip sussak, dinlesek; ne der ki kalb?