Her kapı ALLAH'a açılır..

Gönlümde Arzularımı Odun edip Heveslerimle körüklediğim Ateşlerim vardır benim.. Bu Gece o Ateşlerimden bir tanesini imha ettim.. Gözyaşlarımla nefese mağdur bıraktım onu..

Ve bakışlarım değişti böylece.. O Umut dolu, o bakarken içi gülen Gözlerim hüzünle seyrediyor hayatın Panoramasını.. O güneşle yarış edercesine aydın Gözbebeğim şimdi bir mum ışığından daha sönük.. Belkide geçen her saniyenin çarelerimi birer birer, üçer beşer çaldığından..

Ey insanlar ! Bakabilseydiniz benim nazarımla, kalbimdeki manzaraları görebilecektiniz elbet. Nasılda fantazimizin kapasitesi dışında harikalarla bezenmis oralar..

Ve gerçekte olduğu gibi.. Depremler ve Fırtınalar yıktı, viran etti o şahane gönül arazilerimi.. Yanardağlar patladı her tümsekten, ateş ve kor püskürdüler her yana.. Üzerlerine kapkara dumanlar çökünce, his ve duygularım nefes alamayıp, canlarını Hakk a teslim ettiler peş peşe.. O muhteşem gönül bağımın ortasına kocaman bir mezarlık yerleştirdim.. Cansız kalan bedenleri yan yana gömdüm sessizliğimin toprağına.. Arkalarından dualar okudum.. Cenaze alayım sevgilerim, imam kalbim oldu.. Her bir mezarın üstüne canımdan bir parça koparıp bıraktım.. Başlarının ucuna birer bayrak astım.. Şimdi acı rüzgarların eserek dalgalandırdığı o bayraklarda “Taşlardan da katı ve soğuk o sahte dostların hatırasıdır” yazıyor.. Eğer oralardan yolunuz geçerse, ruhlarına Fatiha okumayı esirgemeyin..

Düşünürüm kendi kendime.. Bileklere takılır kelepçeler.. Suç işleyenler atılır zindanlara..Acaba benmi yanlış biliyorum bunları ? Birde baktımki.. Benim kalbim vurulmuş kelepçelere.. Kapatılmış mahzenlere.. Demekki, uymamış hakikatlerin yasalarına..

Hayır !! Ettiğim hataların cezalarını çekmiyorum.. Cevap aramıyorum “neden?” sualine.. Gerçektirki, her an çoğalan ve büyüyen bir aşk ile bağlı olduğum, ruhumu sarsan bir şiddet ile arzladığım ne ise, zamanın ve mekanın ötesinde.. Gerçektirki, gönül penceresinden canların hoş ve tatlı rüyalar seyreylediği, kalplerin sevda türküleri söylediği, sevdalıların sevdiklerine şiirler derlediği ve maddi gözlerin hakikatlere ama olduğu şu zaman parçasında, bu denli kelimeler serperim kalemim ile kağıtlara..

Gecenin sabaha selam verdiği bu anlarda.. Bedenim yorgunluğa “hoşgeldin” diyor.. Muhabbet etmek istiyor halsizliklerle.. Gözlerim uykusuzluk ile kan davasında sanki.. Aklım ise realite ile meydan savaşında adeta..

Başım mı dönüyor ? Canım mı daralıyor ? Bilemiyorum.. Sevdiklerim mi benden, yoksa benmi sevdiklerimden kopmaktayım ? Bilemiyorum..

Ben mucize bekleyenlerden değilim.. Hidayet ne güneşin ışığıyla, ne yağmurun damlasıyla, nede rüzgarın önünde tozlarla gelir bize.. Hakikatki.. Zulüm bendendir bana..

Ellerimi açar.. Dua ederim ait olduğuma.. Rabbim.. Senden gelen herşeyden Sana sığınırım..

Bırak derim kendime.. Bırak kendini yangınlara.. O yangınlar bilinen yangınlar değildirler.. Hakiki dostlar yanarlar öylesi ateşler ile.. Sen o ateşlerde yananların dostu olduğun içinde yanacaksın yaşadıkça.. Yandıkça alevin kuvvetlenecek.. Yandıkça azalıp kül olmayacaksın.. Yeşerip güller açacaksın..

Her Kapı ALLAH’a açılır.. -2-

Bu gece bir cumartesiyi bir pazara bağlayan gecelerden biri.. Saat 01:30 ..
Yine kulaklarım manyetik bir şeride serpilmiş ve bir cihaz aracılığı ile dinlenmeye elverişli duruma getirilmiş ilahilerle istirahate çekilmiş.. Çağın muhteşem bir icadı olan, adına Bilgisayar denilen bir araçta olup bitenleri gözlerin görmesini sağlayan saydam penceresinde gözlerim.. Parmaklarım klavyenin üzerinde trafik gerçekleştirmekte.. Aklım geçen dünün çevirdiği bilgi-kurum filmini kayıda aldığı bandından, fantazi perdesine yansıtmakta.. İzleyen düşüncelerim ise yalnızca seyirci kalmayıp, kritikler üretmekte..

Evet; bu gece kalem ve kağıtlara eziyet çektirmiyorum.. Onlardan daha kompleks yapılara sahip aletlerle aktarıyorum gönlümü ziyaret edenleri gecenin alacakaranlık boşluğuna.. Sanki gökteki ay’a hitab eder gibiyim.. O ise suskun, ama ışığını esirgemiyor benden.. ‘Ser! ’diyor ‘kalbindekilerini huzuruma’.. ‘Olsun bu gece akan gözyaşların ışığımın şavkında bir kankırmızı bir kilim’..

Tasarladığım sonuca ulaşmak için belirli bir gereci tercih etmiyorum.. Ben, insanların güya hayat şartlarını kolaylaştırmak amacıyla icat edip, kullanıma sundukları her nesneye değer verenlerden değilim.. Onlar maddelerden oluşur, cisimleri vardır yalnız.. Yalnız maddeden meydana gelen cisimler, görevlerini yerine getirdikten sonra zerrelere ayrılmaya mahkumdurlar.. Ya CAN ? Ya RUH ?.. Onlar YOK olmayan varlıklardır.. Güzel olan; elbette RUH’un güzelliğidir.. O da; insanın güzel ahlakı ile yansır bedenden doğru dışarıya..

Ben, güzel olan her varlığı seven insanlardan biriyim.. Lakin sevmekten dahada ileriyim.. Yaratılanların tümüne serpmişim sevgimi.. Buda Yaratan’dan ötürüdür.. Varlıkları seyr ederken, onlara sahib olma arzusu zayıflamış bende.. Onların kötülerine vede kötülüklerine tahammül kuvveti çoğalmıs aynı zamanda..

Bağrımda barınanlar vardır elbet.. Onlar uykuda değildir ama.. Ordakiler güzellikler, şirinlikler, aşklar, ve sözlerle tabiri olamayacak şekilde iyiliklerdir.. Zannediyorumki, seviyeleri anlayışımıda aşmıştır.. Bundandır; yaşayış şeklimin kıymeti elimdekilerle ölçülemez elbet hiç bir zaman.. Hayatım sahte ve yalandır bu yüzden.. Çünkü; çabalayıpta gerçekleştiremediğim şeylerle, hemde öz benliğime ters olan ortamlarla donanmış yıllara benim gerçek yaşantım demeye varmaz dilim.. Binlerce değişik faktörün rol oynadığı mazim diye isimlendiririm geride bıraktığım gençliğimi..

Değildir felsefe yapıtları veya utopya romanları derlemek muradım.. Uykum gelmiyor diyerek, zaman doldurmakta iseğim dışında.. Şüphesizki.. Benim, tanımaya çalıştığım kalbimi, kapasitesini keşf edemediğim aklımı, derinliklerine ulaşamadığım ruhumu tamamıyla bilen O herşeyin kemalini kendinde bulunduran ALLAH benimledir.. Bunlar, benim O’na dua ve niyazlarımı dile getirişimdir.. Şüphesiz, ben yazmasamda O bunları bilir..

RABB’im! Bana verdiğini öyle verki.. Verdiklerinle, verdiklerini hak edenleri sevindireyim.. Beni senden başkasına, yaratılmışlara muhtaç eyleme.. Muhtaçların faydalanacağı kulun eyleki, hayırlara sebeb olabileyim.. amin..

Her Kapı ALLAH’a açılır -3-

Daha dün doğmuştum..

Daha dün doğmuştum..
Nefes aldım, ağladım, konuştum..
Süründüm, yürüdüm, koştum..
Büyüdüm.. Yüzüm tombul idi, değiştim..
Açıldım, serpildim, erginleştim..
Ham idim, ateşte, közde piştim..

Ne çabuk geçti zaman.. Daha dün doğmuştum..

Cahildim, öğrendim, okudum, yazdım..
Dağlar, köyler, şehirler, ülkeler gezdim..
Anılar, hatıralar, boncuk gibi maziler dizdim..
Zamanla, zamanın sırrını çözdüm..

Ne çabuk geçti zaman.. Daha dün doğmuştum..

Ömür dediğimiz.. Göz açıp kapama..
Saniye paha biçilmez servettir.. ama,
Yokmu onu boş yerlere harcama..
Dünya sevdasıdır o ’’lüksü yaşama’’..

Bu sevdanın sebebi var tabiatiyle..
Ölümden kaçmaktır, dörtnala sanki at ile..
Bizden istenen tanımaktır Ömrü gerçek sıfatıyle..
Ne kadar ’’hayatı anladık’’ desek bile..
Hile ediyoruz kendimize.. Hile!

Yaşadığım yıllara baktım olmuş otuzyedi..
Bulamadıysam doğruyu.. Varmıdır önemi?
Değil otuzyedi.. bulsada yaşım Otuzyedibini..
Hakikat ki: Ömür gelip, geçici..
Seyrederek sık sık tarihi ve geçmişi..
Derimki: Nedirki zaman?

Daha dün doğmuştum.. Şimdi olmuşum ’’koskocaman’’

Her kapı ALLAH'a açılır -4-

Susarken konuşmak

Euzubillahiminneşeytanirracim.. Bismillahirrahmanirrahim..

RABB’im.. SANA inandım, SANA güvendim, SANA yöneldim.. Kapına geldim, üstümdekiler yırtık sökük, karnım aç, susuzum, gözlerimden akan yaşlar durmak bilmez.. Vücudumun heryanı yara bere, yüreğim vücudumdan ziyade hasta.. Cismim biçare, ruhum beklemekte..

RABB’im.. Acizim, SANA muhtacım, yalnız ve tek SANA.. SEN hiçbirşeye muhtaç olmayansın.. İhtiyacımıda bilmiyorum.. Hiç bir şey bilmiyorum, cahilim.. Şüphesiz bilen SENSİN, ALİM SENSİN..

Ne aldığım abdest beni rahatlatır.. Ne kıldığım namazın hakkını verebilirim.. Ne dilim döner SANA niyaz etmem için..

Aklımda türlü fikirler.. Aklıma zulüm ederim..
Kulaklarıma acayip sesler gelir.. Kulaklarıma zulüm ederim..
Gözlerim baktıkça yanlışa bakar.. Gözlerime zulüm ederim..
Ellerimin uzandığı şeylerin ne olduğunu bilmem.. Dokunurum olur olmaz.. Ellerime zulüm ederim..
Ayaklarım beni nereye götürür? Bastığı yerler yangın dolu.. Ayaklarıma zulüm ederim..
Dilimde oluşup, ağzımdan dökülen kelimeler gerçeği anlatmaz.. Ağzıma, dilime zulüm ederim.. Hasılı ben kendime zulüm ederim..

Ya kapımı çalan kulların? Nedirler? Kimdirler? Neden bana gelirler? Kullarını anlamam ve kullarına zulüm ederim..

Herşey SENİ zikir ederken bana ne olur bilmem, SENİ zikirden uzaklaşırım..

Ey tüm Kemaleti kendinde bulunduran ALLAH’ım.. Kendimi Sana teslim etmeye geldim.. Bir bunu bilirim..

Her kapı ALLAH'a açılır -5-

Ben yokum.. VAR olan var.. Ben yolcuyum.. O'na gider tüm yollar..
''Ben'' derken kibirlenirim diye korkarım RABB'imden.. Bu kibirlenme ''saçımın bir telini saniyenin bindebiri kadar kısaca okşayıp geçen bir yel parçası kuvvetinde olsada''..

Neyimki? istemeye hakkı olan bir kulmu? yoksa istemeyi bırakıp, başımın ağrıdığı için her nefeste hamd edenmi O RABB'e.. ya kalbime ne demeli ? O kalbi bana istemeden veren O ALLAH değilmidir? Ürperirim hissetikçe.. Ürperirim ve korkarım RABB'imden, bir kul ALLAH korkusuyla bir damla yaş dökerde kalbimde hissedersem bunu..

Ne geceler, ne gündüzler, ne bedenim.. Ne ev, ne mahalle, ne şehir, ne memleket, ne dünya, nede kainat alabilir beni içine.. Sığmıyorum, sığamıyorum hiç bir yere.. YA RABB.. nedir bu HİKMET'in?

Kilitledim cevab dolaplarını.. Kapattım kendi yüzüme açıklamaları.. Gözlerimi dağladım.. Ellerimi, ayaklarımı bağladım.. Kulaklarımın zarlarını söktüm attım bir yana.. Sinir sistemimin ayarlarını, bağlantılarını bozdum.. Koku alıcılarını park ettim zindanlara.. Bu gece başka gece..

Bu gece ''başka'' gecedir.. Bu gece semaların kapıları açılır.. Ayetler'den bazıları görünür bu gece.. Bana değil.. RABB'imin bize rahmet olarak gönderdiği O AHMED'e.. Bize değil yalnız, ALEMLERE rahmet.. Gözlerimin nuru MUHAMMED.. Ne yüzünü gördüm, ne dokundum sana elimle ya MUSTAFA.. Rüyamda da görmedim seni ey ALLAH'ın RESUL'u.. Ama RABB'imin AŞK'ı bana seni gösterdi.. Bak! dedi.. Bak işte EFENDİN.. İşte ÖRNEĞİN.. Yaşadığın zamanın, arasında yaşadığın insanların sana verdiği dertlerindenmi korkuyorsun? ''Bana havale et'' dedi RABB'im.. ''Ben herşeye yeterim''..

O senin Peygamberin ''ümmetim, ümmetim'' diye ağladı.. Ya sen ey kulum ağlamazmısın peygamberin için?..

Ben ağlarım.. Muhammed'imi, ümmetini, ALLAH'ın dinini andıkça ağlarım.. Merhametimden ağlarım.. Merhamet edilecek ne varsa, merhamet eder ağlarım.. ALLAH AŞK'ı ve ALLAH rızası için..

Bu gece azab kazanlarında kaynayacağım.. Bu gece yerlerin dibine batacağım.. Ey RABB'im, bana ver insanlara verdiğin dertleri.. Bana ver onların hüzünlerini dercesine ağlayacağım kardeşlerim için.. Ben işte böyleyim.. ben yokum..

Ben yokum.. VAR olan var.. O'da ALLAH !!! İşte O'nadır dönüş..

Her kapı ALLAH'a açılır -6-

Günlerdir başımdaki, alnımın tam ortasında, kaşlarımın üstündeki ağrılara ehemmiyet vermemiş idim.. Demiştimki ''RABB'im bana verirde, alırda..'' Başım O'nun, kaşım O'nun.. Alnımdaki ağrım O'nun, Aşk ile yanan bağrım O'nun.. diye derken ve düşünürken..

.. Bir ses duydum kalbimin ta derinliklerinden, aklımın ortasına doğru sızan.. ''O alna secde yakışır ey insan.. RABB'ine, ve yalnız O'na secde et''.. ALLAH vardır ve birdir.. Kulluk ancak ALLAH'a dır.. Namaz ALLAH'a.. Önünde ALLAH'a eğilsin belin ve boynun.. Secde ancak ALLAH'a dır.. Secde et.. Secde etki, mirac'ını gör.. Secde et'ki, alnın öpülecek alın olsun.. Namazı ''dosdoğru'' kıl..

O ağrı ne ağrı idi.. Damarlarımı çatlatırcasına.. Alnımın ortasına sanki tokatlar üstüne tokatlar atılmış gibi, kaslarımdada vardı o ağrı..

SEN..! Sen hala dünyalığın peşindesin.. Sen hala aramaktasın.. Aç gözlerini, aç kalbini ve gör halini.. Vaziyetin berbat.. Sen ise bedbaht.. Bekleme RABB'inden başkasından yardım.. RABB'in den iste ne istersen.. SEN O'ndan razı olki, O'da senden razı olsun.. Aç gözlerini, aç hislerini ki.. Tat güzellikleri.. Tevekkül eyle ey aciz..

Paramparça oldum.. sayısızca bölüklere bölündüm.. Acı neki ? .. Ağrı neki ? Dünyadaki dertler neki ? Koskocaaa bir HİÇ !!

Ya ben.. ''ben'' demekten korkan ben.. Ben neyim? .. Yalanların peşinde yorgun aklını koşturan bir garip..

Kendine gel, özüne dön artık.. hatırla O ZAMAN verdiğin SÖZ'ü ki.. RABB'in sana ve aklına sonsuz enerji ve kuvvet versin.. Kır o batılın zincirlerini.. ''Delikanlı elbiseni'' giy artık.. Bak, bak etrafına.. bak dünyaya, bak senden önce geçen kervanlar sürülerine.. NE almış onlar beraberinde götürecek ?.. NE kadar konaklamış onlar bataklık kenarındaki bu han'da ? İbret al.. Toparla kendini.. Tevekkül et..

Her kapı ALLAH'a açılır.. HER KAPI.. O'ndan geldin, O'ndan geldi herşey.. Yine O'na döner ve dönecektirde.. O halde, O'na dön.. Her bir imkanında secde et RABB'in olan ALLAH'a.. Secde etki, sana vereceklerini versin, senden alacaklarını alsın.. Başının ağrısını verdiği ve aldığı gibi..

O alemlerin RABB'i sizlerden razı olsun.. O RAHMAN şahittirki, kalbimdekileri çözmüş değilim.. O Alemlerin RABB'inin huzurunda hepimiz bir ve dengiz..

Yüce O'dur.. Yaratan O'dur..

Biz gelin kendimizi düzeltelim.. Dünya haline şaşıp, dünyanın oyununa dalıp gafil olmadan.. Ya, sizleride sanki yanıbaşımdakilerden ayrı tutmam.. RABB'im sus, der susarım.. Söyle der söylerim.. Kendim için talebim yoktur.. Tüm dünya insanları için vardır.. Aranızda anlayanlar vardır elbet bunları..

Yalnızca ''güzel nağmeler'' le gönül almak yerine, ALLAH rızası için gönül almaktır bu..

Siz hepiniz O benim kalbimi merhametle dolduran ALLAH'a emanetsiniz

Her kapı ALLAH'a açılır -7-

Dün gece İstanbulu seyahat ettim, seyr ettim.. Kalbim ile.. Kanatlı idi kalbim dün gece.. Üsküdara kondum bir zaman parçasında.. Boğaziçine koyverdim hayallerimi.. Mavi sularında yüzdürdüm arzu adına ne varsa bende İstanbul için.. O ''Yedi Tepe'' insanlarla cıvıl cıvıl olmuş.. evler var oralarda.. ocaklar üstünde çorbalar kaynıyordu, mis kokulu mutfaklarda..

Ücra bir köşede bir anne namaz kılıyor.. Bir cemaat toplanmış Eyüpte, benden habersiz.. Bağcılarda Camlıkahvede oturanlardan biri düşünceye dalmış.. Evden çıkmadan hanımı ona ''herif, namazını kıl, öyle git, hem hiç gitmesen ne iyi olur, dertleşiriz seninle'' demişti.. O Mübarek insan, kahvede çay içer, yaşlılarla sohbet ederdi.. İşi iyi değildi, ilk defa kirasını ödeyememişti, bu genç yaşında.. Kaldırdı başını, sanki benim ona baktığımı görür gibi.. Halbuki, ona kalbimdi bakan.. ''Ya ALLAH, ya Bismillah! dedi ve kalktı.. ''Selamunaleyküm'' çıktı ağzından acelece.. ve hızlıca çıktı ordan, evin yolunu tuttu.. Namaz kılmaya..

Bir anne, yaz nezlesi olmuş çocuğunun başında, seccadesinin üzerinde kıvrılmış, o şefkat dolu bakışlarına daha çok şefkat ekleyerek, bir öpücük kondurdu, çocuğunun terli alnına.. RABB'im şifa versin yavrum dedi, sana ve kalbine.. Bende öptüm yavrucağızı.. kızarmış yanaklarından..

Bir Cenazeye rastladım.. Başındakiler, feryad-ı figan ediyorlardı.. Nede bet seslerdi, ne yğksek sesli ağlamalardı onlar.. Bağırmaktan sesleri kısılanlar bile vardı aralarında.. Yaklaştı kalbim, selamladı o ALLAH rahmet edesiceyi.. Yavaşça sesler azaldı.. Dualar başladı rahmetlinin ardından.. kalpler genişledi.. İstanbulda bir cenaze evinde.. Ölüm, ne kadar yakınsın bize..

Boğaz köprüsünde, Atatürk köprüsünde takıldım.. O ne muheşemlikti.. Bileklikler gibiydiler İstanbul Boğazına.. Artık yakamozlarda başka bir güzellik vermişti oralara.. Ya o sahildeki evlerin ve caddelerin ışıkları..
İstanbuldu orası.. Eşi olmayan İstanbul..

Yorulmuştu kalbim artık.. ikiye bölündü.. Bir parçası İstanbulda kaldı.. Her kapı ALLAH'a açılır.. Her şey O'nu zikreder..

Her kapı ALLAH'a açılır -8-

Düşünmeden duramaz insan.. Bir an bile düşünceler mola vermez.. O muhteşem olan, kendi başına bir mucize olan İnsan Beyni, kendi sırlarını çözemez.. Öyle yaratmış YARATAN ALLAH.. Ya bir saniyenin akıl almayacak, hisler farkedemeyecek kadar küçük bir parçacığında gelip giden o düşünceler..? Düşüncenin kendisi bile mucize.. Zorla aklını ey kul.. Dayan sınırlara.. Ama dikkat etki, aklını yitirmeyesin..

Sen ey kul.. Sen SAHİBİNİ tanıyacaksın.. SAHİBİN işte O'dur.. YARATANDIR.. ALLAH'tır.. ALLAH'ı tanıyacaksın.. O'nu tanıyabilmem için, en ilk O'ndan O'nu tanımayı talep edeceksin.. ALLAH'ı tanımanın yolları Zerre'den küçük parçalardan başlar ve Kainatın her yanına doğru dağılır.. Aç gönül gözlerinide.. Gör SAHİBİNİN azametini.. Gör SAHİBİNİN inceliğini.. Bak O nelere KADİR..

Bırak kendini beğenmeyi.. SEN !! Zerre'yi bile icad edemeyeceğini kabul et artık.. Hakikatki, ancak ALLAH yoktan var eder.. SEN!! Kendi anatomini keşfet.. öğren kiraladığın vücudunu.. yalnız maddi yapını değil.. Bağrındaki, ALLAH'ın SAHİBİ olduğu kalbinin anatomisini öğren.. Ve ezberle ki, unutmayasın.. Kalbindekilerini anlamayı talep et ALLAH'tan.. Anla ve gör ordaki karışıklığı.. Ve temizlik yap.. Çünkü o kalbin ALLAH'a ait.. O halde ALLAH'tan başkasını çıkar ordan..

Her kapı ALLAH'a açılır.. SEN O KAPILARIN ARDINDAKİLERİ GÖRMEYİ ÖĞREN VE BİL.. Körlerden olma.. Ayakta olup, yatmadan uyuyanlardan olma.. Gözleri bakarken dalıpta gafil yaşayanlardan olma.. SAHİBİNE dön..

Aç ellerini.. Aç ellerini.. AÇ ellerini semaya doğru.. Dua et, yalvar, yakar, ağla, feryad et, talep et! Dua et.. İsteki, veren ALLAH istediklerini versin.. Hayrları isteki, veren ALLAH hayrları versin..

Bencil olma.. Tart kendini adalet kantarında.. Kardeşlerini düşün.. Senin gibi düşünmek isteyipte, düşünemeyenleri düşün.. Kendinden vazgeç, kardeşlerin için dua et.. Onlar için iste.. Nasıl o ALLAH'ın Habibi ümmet için, senin için istedi.. Sende at artık içinden yalnızlık hislerini.. Şöyle bir geri çevir şeytanın oyuncaklarını ve oyunlarını.. Deki:''Ey ALLAH'a düsman olan ne varsa.. Uzak durun benden.. Bana RABB'im olan ALLAH gerek.. İstemem gayrısını..'' Her kapı ALLAH'a açılır.. Aç bir kapı ve bak gönül gözünle..

Yalnızlığa katlanmak.. O derdi çekmek.. Zor kere zorları birbirine çarpmakla bile anlatılmaz zorluğu yalnızlığın.. Ruhum yanar kavrulur.. Vücudum dağılır misalicesine..

Düşünürüm aklım ile, kalbim ile.. Kimseye ''Ne yapayım?'' sorusunu soramaz dillerim.. Sadece seyrederim.. Seyirci kalırım kendime ve herşeye.. Beni ''birşeyin'' zaptetmesine..

Kalbim bomboşmu?.. Dopdolumu??.. Bana gelen o sesler kalbimdenmi??.. Her kelime beni paramparça eder.. Parçalarımı her yana savurur.. Herşey yanımdada.. Hani Güneş?.. Hani Gün?.. Hani nerde Işık?.. Yoksa benmi birşeylerimin eksik olduğunu zannetmekteyim?

Hakikatende yalnızım.. Yalnızlığın daha ilerisi yokcasına yalnızım.. Acaba, kendimlemi konuşurum.. Kendi derinliklerimemi inerim?.. Gidişim nereye?.. Görürüm; ara sıra.. Umut çok uzaklarda küçücük bir parıltı.. Kaybolur hemen.. Bir mum ışığının yanından geçen bir kuşun kanadının rüzgarı etkisiyle sönmesi gibi..

Anlıyormuyum?.. Anlıyorsam neyi?.. Geride bıraktığım zamanın kıymetinimi?.. Hep sevgi hediye ettiğimi ve dert topladığımımı?.. Hayır!! Şimdi düşünmek istemiyorum.. Her hareket, düşünmek bile olsa, bakışlarımı bulandırır şu an.. Gördüğüm ancak şudur:

Bahar geliyor.. ''Ben bu kez daha güzel olacağım! Şimdiye kadar olmadığım bir güzellikte geleceğim sana!'' Her renkte çiçekler açacak.. Kuşlar sevda türkülerini ötüşecekler.. Tabiat sevda romanları yazar gibi şahane olacak.. Kelebekler uçuşacak kalplerde.. Gökyüzü en fevkalade mavisine bürünecek.. Güneş daha daha hayat verecek tüm canlılara.. Yapraklar hışıldayacak.. Yok hayır.. Güfteler dizecek.. Melodiler besteleyecek bizlere..

Birde açabilsem şu kapalı gözlerimi.. Görebilsem hakikatleri hakikatlerin içinde.. Tadabilsem o tatları tatların içinde..