--------------------------------------------------------------------------------

Ey bütün çiçeklerin, bütün bitkilerin, yerin göklerin, ve alemlerin
rabbi...

Ben senin yarattigin tohumlardan cansiz bir tohumdum bir zamanlar,

Sen bana can verdin.

Dualarimi kabul ettin, beni bir çiçek yaptin.

Bana kendi diledigin gibi bir sekil verdin, renklerle, desenlerle süsledin yüzümü.

Bana bir koku sürdün, koklayani mest eden

Güzellerden bir güzel yaptin görenlere gösterdin.

Senin verdigin cazibeyle kuslari böcekleri çagirdim kucagima....

Dayanamadilar kostular...

Onlara senin rahmet çesmelerinden serbetler sundum,

Senin izninle birbirimize güldük, birbirimize sarildik, el ele kucak
kucağa sana şükrettik, seni zikrettik günler boyunca

Nice kuşlar nice böceklerle tanıştım böylece...

Hepsiyle mutlu beraberliklerim oldu.

Nihayet bir gün...

Beni bir mü'min kulun gördü,

Yanımdan geçiyordu,beni fark etti, durdu, geri döndü, eğildi
yüzüme baktı uzun uzun önce gözleriyle,sonra elleriyle okşadı
kokladı
kokladı...

''Ne güzel yaratılmış! '' dedi sesizce.

İste o an niçin var olduğumu anladım.

Melekler sardı etrafımızı ansızın, imrenerek seyrettiler olup biteni...

Görmediği Rabbine görmüş gibi inanan bir insanin yücelisini gördüler.

Ve her şeyi en ince ayrıntısıyla kaydettiler...

Çekilen resimlerde ben de vardım...

Ey dualara cevap veren Rabbim,

Ben cansız bir tohumdum...

Dualarımı kabul ettin güzel bir çiçek oldum.

Senin kudretinle canlandım,

Senin sanatınla süslendim,Senin lütfünle güldüm...

Simdi bir duam daha kaldı mahşere sakladım