Muhte$em bir Sevgi Ileti$imi: >Namaz<

Namaz, Rabbimizle kurdugumuz en güclü Sevgi ileti$imidir. Huzurunda huzur buldugumuz, Yüceler Yücesini ancak Namazda bütün varligimizla hissederiz; varliginda varlik buluruz.

Ba$langic tekbiriyle ellerimizi kaldirip her $eyi geriye, arkaya, ikinci plana atariz. Birliginde dirlik ve dirilik buluruz. Güzel isim ve sifatlariyla ku$atiliriz; üzerinde durdugumuz seccade kanatlanir ve bizi ötelere, ötelerin ötesine götürür. Bir nur ve huzur iklimine ta$iniriz. Imanimiz güclenir, derinle$ir, manevi lezzetini ruhumuza daha cok tattirir. Mirac hediyesi namaz, böylece bizim de miracimiz olur.

Namaz, kulluk davetine icabette sorumlulugumuzu hissetmektir,

Sözümde duruyorum, Sen benim Rabbimsin ve huzurundayim. diyerek isbat-i vücut etmektir. Bu sebeple, en derin ve anlamli kulluktur namaz. Kimin huzurunda durdugumuzu bilerek varilir hakikatine. Hic kimseye yapilmayanlar yapilir Cenab-i Hakka. Böylece Onun e$sizligi, tekligi, birligi, be$ vakit namazla fiilen ilan edilmi$ olur.

Insan zayif, sonlu ve sinirli bir varliktir. Kudreti sonsuz olanin huzurunda, Ondan ba$ka her $eyi unutarak durur, en derin saygiyla egilir ve sonra da, koyar varliginin en kiymetli uzvunu yerlere. Böylece, kime secde ettigini bilerek gercek namaza ula$maya cali$ir. Bu, sadece bedenin degil, ruhun da secdesidir. Böyle oldugu icindir ki, nefsaniyet bütünüyle serilir yerlere, benligin burnu sürtülür, gurur sürgün edilir. Bu hali ya$ayan kul, kendi ki$iliginin farkina varir, sahibine, malikine, yaraticisina teslim olmanin, varliginda ebedi bir varlik bulmanin saadetine erer.

Namaz bu sebeple ruhun zaferi, nefsin hezimetidir. Ancak bu zafer, bir seferlik degildir. Cünkü nefs, her hezimetten sonra, yeniden ve bir daha serildigi ve devrildigi yerden kalkmak ve intikamini almak icin harekete gececektir. Bu sebeple, dünya imtihaninda mümini ba$ariya götüren en temel güc namazdir. Namazsiz insan, nefse ve $eytana kar$i cok önemli bir korunma, beslenme ve güclenme unsurundan mahrum kalmi$ demektir. Namaz, imanlarin teyidi ve sinanmasidir. Mümin namazda sudaki balik gibidir, namazla hayat bulur. Kanatlanir Ilahi huzura ve tabii ki bu alemden hic cikmak istemez. Büyüklügü önünde yokluga varan kücüklügünü, gücü önünde acizligini, sinirsiz zenginligi kar$isinda fakirligini iyice anlar. Kendi adina ne kadar yokla$tigini, Rabbi namina ne kadar cokla$tigini hisseder, Ona güvenip dayanmanin ve ancak Ondan yardim dilemenin doyumsuz zevkini ya$ar.

Necip Fazil rahmetli, Namaz kilabildiginiz icin de namaz kilin, secde edebildiginiz icin de $ükür secdesi yapin. derdi.

Rahmetli Haci Annemiz, gencliginde hocasina, Bu aralar namaz kilamiyorum. diye dertlenir. Mür$idinin cevabi sarsicidir..

Sen, bu vakte kadar hic namaz kildin mi ki! Namazin hakikati, bir cinar tohumunun agacla$incaya kadar ya$adigi merhalelerce cokluk ve ce$itlilik arzeder. Yani her namaz ayni degildir. Ancak namazin hakikisi, kilani en güzel ahlaka yüceltir. Namazi bize ögretenin ahlakina getirir.

Namaz günaha giden yollarda en etkili frendir. Efendimiz (s.a.v.)in ifadesiyle, mümini be$ vakit yikayan ve aritan bir irmaktir.

Namaz, bittikten sonra da devam eder. Hz. Mevlana, bu manaya i$areten der ki:

Öyle bir abdest al ki, hic bozulmasin.

Öyle bir namaz kil ki hic bitmesin. A$ika be$ vakit yetmez, be$ yüz bin vakit arzu eder. Zira namaz, Sevgililer Sevgilisi olan yüce Yaraticiya vuslattir.

Gercek A$ik, vuslatin bitmesini ister mi?