GEÇMİŞİN İZLERİ


Ataerkil aileydik eskidenGâyemiz horantaca birlik idiAyrılık gayrılık değildi bize göreÇünkü bizi biz eden;Düzen ve doyumsuz dirlik idiMütemadiyen Tek diz otururduk yer sofrasınaAynı kabtan yer-içerdik böyleceEn üst başta dedemEn alt başta bizKaşık daldırırdık çorba tasınaHepimiz Aştan sonra iş taksimi başlardıVe herkes yönünü işine çevirirdiAkşam eve dönende;Babam dedeme günlük tekmil verirdiKaide kural vardı, hoş saygı vardıMezkûr dönemde Ya gün görmüş ninem!Kaç kez iner çıkardı taş merdivenlerdenBakmazdı asırlık yaşına, gövdesineVücuduna kramp girerdi birdenNe doktor bilirdi ne emAdı: Gülsenem Un elerdi anam, hamur yoğururduEl sürmezdi nîmete besmelesizTandır yakıp ekmek ederken,Aslan kesilirdi yelesizYorgunluktan dili damağı kururdu Bağ bostan derken Kimse şikâyetçi olmazdı hâlindenHattâ iki rekât şükür namazı kılmakYaşam borcuyduİnançta her şeyin üstündeydi hakKorkulurdu günahtan, kul vebâlindenMutlak Evin en büyük çocuğu ben olduğumdanBana emanet edilirdi kardeşlerimAvuturdum onları bahçe damındaBu huzur ortamında;Berraktı düşüncelerim, ‘ak’tı düşlerimYaz eyyamında

Ahmet Süreyya DURNA

__________________

GEÇMİŞİN İZLERİ 2

Ataerkil aileydik eskidenGâyemiz horantaca birlik idiAyrılık gayrılık değildi bize göreÇünkü bizi biz eden;Düzen ve doyumsuz dirlik idiMütemadiyen Tek diz otururduk yer sofrasınaAynı kabtan yer-içerdik böyleceEn üst başta dedemEn alt başta bizKaşık daldırırdık çorba tasınaHepimiz Aştan sonra iş taksimi başlardıVe herkes yönünü işine çevirirdiAkşam eve dönende;Babam dedeme günlük tekmil verirdiKaide kural vardı, hoş saygı vardıMezkûr dönemde Ya gün görmüş ninem!Kaç kez iner çıkardı taş merdivenlerdenBakmazdı asırlık yaşına, gövdesineVücuduna kramp girerdi birdenNe doktor bilirdi ne emAdı: Gülsenem Un elerdi anam, hamur yoğururduEl sürmezdi nîmete besmelesizTandır yakıp ekmek ederken,Aslan kesilirdi yelesiz

Yorgunluktan dili damağı kururdu

A.SÜREYYA DURNA

__________________

9.Devşirme Sınıf

Boynuzu kırılsa koca öküzün
Baytarlık halini bana anlatır.
Uyuz,kart eşeğe çökerse hüzün,
Yaşını,yılını bana anlatır.

Katır,rüyasında doğurduğunu,
Fok balığı,hamur yoğurduğunu...
Kobra,sürünmeden dik durduğunu,
Eklemsiz belini bana anlatır.

Tavşan,küstüğünden dem vurur dağa,
Yüz felci geçirmiş şu kirpi ağa.
Yarışta kalçası çıkan tusbağa,
Devenin nalını bana anlatır.

Çakal,tapu ister; sazlığa,büke,
Tilkinin kuyruğu sıkışmış köke.
Görün işte! ; aksak keçi,kör teke,
Papatya falını bana anlatır.

Çarpılanlar sorar cini,ifriti,
Ne bileyim ben,ifratı/tefriti.
Gün boyu taşlanan arasa iti,
****** dölünü bana anlatır.

Başıboş gezenin uğrak yeriyim,
Bilmece çözenin uğrak yeriyim.
Azanın,tezenin uğrak yeriyim,
Soytarı rolünü bana anlatır.

Boynuma borç elin derdi,marazı,
Mecburum ya,(!) çekiyorum bu nazı.
Tandırlık ta yatan pireli tazı,
Kesilen yalını bana anlatır.

Soluğu yanımda alır yorulan,
Canımdan usandım,yeter be! Ulan.
Hadım olan,köse olan,kel olan;
Tüyünü/kılını bana anlatır.

Her zeminde sabun gibi kayanlar,
Söz verip de günaşırı cayanlar.
Kargadan başka kuş tanımayanlar,
Kekliği,sülünü bana anlatır.


Gırgır Dergisi 1978
Mizah Dergisi 1982

__________________

tŞqLer...

__________________

GEÇMİŞİN İZLERİ

Ataerkil aileydik eskiden
Gâyemiz horantaca birlik idi
Ayrılık gayrılık değildi bize göre
Çünkü bizi biz eden;
Düzen ve doyumsuz dirlik idi
Mütemadiyen

Tek diz otururduk yer sofrasına
Aynı kabtan yer-içerdik böylece
En üst başta dedem
En alt başta biz
Kaşık daldırırdık çorba tasına
Hepimiz

Aştan sonra iş taksimi başlardı
Ve herkes yönünü işine çevirirdi
Akşam eve dönende;
Babam dedeme günlük tekmil verirdi
Kaide kural vardı, hoş saygı vardı
Mezkûr dönemde

Ya gün görmüş ninem!
Kaç kez iner çıkardı taş merdivenlerden
Bakmazdı asırlık yaşına, gövdesine
Vücuduna kramp girerdi birden
Ne doktor bilirdi ne em
Adı: Gülsenem

Un elerdi anam, hamur yoğururdu
El sürmezdi nîmete besmelesiz
Tandır yakıp ekmek ederken,
Aslan kesilirdi yelesiz
Yorgunluktan dili damağı kururdu
Bağ bostan derken

Kimse şikâyetçi olmazdı hâlinden
Hattâ iki rekât şükür namazı kılmak
Yaşam borcuydu
İnançta her şeyin üstündeydi hak
Korkulurdu günahtan, kul vebâlinden
Mutlak

Evin en büyük çocuğu ben olduğumdan
Bana emanet edilirdi kardeşlerim
Avuturdum onları bahçe damında
Bu huzur ortamında;
Berraktı düşüncelerim, ‘ak’tı düşlerim
Yaz eyyamında

Ahmet Süreyya DURNA

Şafak Taarruzu (Şiirler)