kelebek´isimli üyeden Alıntı

bir ses vardır çözer her şeyi, yasaktır duyamazsın’

Karanlıktan bir el uzanır sana

Görürsün, uzanırsın kurtarsın seni diye

Asla ulaşamazsın…

Kaybolduğunu hissedersin derin kör bir kuyuda

Sessizlik çığlıklını hapseder

Artık duyulan tek ses, sessizliktir!

Ne bir umut vardır hayata bağlayacak

Nede bir ışık kalbindeki karanlığı aydınlatacak

Güneş hiç doğmayacak, tek bir şey olacak yakıp kavuran;

Aşk ateşi…

Belki hiç yağmur yağmayacak onsuzluğu yaşadığım diyarlara

Gözlerini açacaksın göremeyeceksin hiçbir şey,

Karanlıktan başka.

Üşüten, ürküten, üzen bir soğukluk olacak etrafta

Bir rüzgar esecek,

Nefreti hissedeceksin o an.

Zaten kaybolan umudun

Artık asla sahip olamayacağın şey olduğunu anlayacaksın.

Bir taş bağlanmış ayaklarına, adı aşk

Kocaman bir okyanusun ortasındasın hayat denilen

Yüzmeye çalışacaksın ama kara yokmuş anlayacaksın!

Sonra teslim olup kaderine batacaksın, denizin derinliklerine

Bazen düşüneceksin suçum neydi diye

Aslında olmayacak suçun vazgeçmemekten başka

Son bir nefes alıp tekrar deneyeceksin hayata tutunmayı

Vazgeçemeyeceksin ama kaybedeceksin

Anlayacaksın ki mühürlenmiş kalbinin kapıları,

Anahtar yalnız onda…

Bekleyeceksin, ‘belki bir gün’ deyip umutsuzca

Ama bileceksin ki gelmeyecek o ‘bir gün’ asla.

Bir daha açılmamak üzere kapanmış kapılar.

Bileceksin ki; direniş boşuna

Nafile gözyaşları akıp gidecek

Fark eden olmayacak…

Gülmeyi bile unutacaksın bir süre sonra

Artık senin için tek bir şey olacak

Tek bir çare, tek bir seçenek, tek bir son…