Delikanlı alaca karanlıkta yürürken,
yumuşak bir şeye çarptığını fark etti.
eğildi baktı. aman allah'ım!...

ayaklarının arasında, yuvasından ustalıkla sökülmüş bir kalp duruyordu.
tıpkı resimlerdeki gibi diri ve kanlıydı.
onu büyülenmişçesine avuçlarına aldığında,
dehşetinden çıldıracak oldu. kalp tıp tıp atıyordu.
ve sıcacıktı. delikanlı,
sanki ellerine yapışıp bir başka uzvu haline geliveren kalpten kurtulmak istiyor,
fakat ne olduğunu bilmediği,
kestiremediği duygular tarafından engelleniyordu.

bir müddet sonra sakinleştiğinde,
onun sahibini bulmak için en yakındaki evin
kapısını çaldı ve zincir aralığından bakan genç kıza:

- bu kalp sizin mi? diye sordu. biraz önce buldum onu.
kız, mahcup bir ifadeyle;

- ben kalbimi, üç ay önce rastladığım bir vefasıza kaptırdım,
dedi. yandaki eve sorun, onların olabilir.

kızın gösterdiği ev, göz kamaştırıcı bir villaydı.
kapıyı açan hizmetkarlar, onu üst kata çıkartarak evin beyine götürdüler.
delikanlı,
yumuşacık halıların üzerine damlayan kanları ayağıyla örtmeye çalışırken:

- bu kalp sizin mi acaba? diye sordu. hala atıyor da...

beyefendi,
ışıl ışıl parıldayan kristal kadehinden höpürtülü bir yudum çekerek:

- ben kalbimi dünyaya sattım, canikom, diye sırıttı.
komşu evde bir meczup var, o bilir sahibini.

delikanlı, hızla soğumaya başlayan
ve atışları gittikçe yavaşlayan kalbi bitişik kulübedeki ihtiyara koşturarak:

- bu sizin mi? diye sordu. çabuk olun,


neredeyse duracak.

yaşlı adam, okumakta olduğu incil'i yavaşça kapatırken:

- ben kalbimi, her şeyimle allah'a verdim evlad,

diye gülümsedi. elindekinin sahibini,
neden gidip anne ve babana sormuyorsun?

- her ikisi de yaşlanıp bunadı, diye üfüldendi genç.
bir bebek gibi alaka görmek istediklerinden,
üç gün önce kavga edip onları terk etmiştim.

ihtiyar adam, büyük bir üzüntüyle:

- terk ettin ha..! diye mırıldandı. terk ettin demek.

delikanlı, söylenenlere karşı kayıtsız görünüyordu.
oysa ki yaşlı adam, beklediği cevabı çoktan almıştı.
delikanlıya doğru emin adımlarla ilerledi ve
iki eliyle kavradığı gömleğini bir hamlede yırtarak açıverdi.
delikanlının sol göğsünde,
avuçlarında tuttuğu kalp büyüklüğünde kanlı bir boşluk vardı.

Canim ellerine saglik cok ibret verici bir Hikaye

__________________
Fedakar olan insan gönülden sevendir, yürekli olan insan kendini bilendir, mutlu olan insan yaşamı sevendir, unutulmayan bir dost ömre bedeldir!

Elerine saglik canim gercektende cok guzel
Sevdamin dedigi gibi ibrdet verici bir hikaye

__________________