AŞK YEMİNİ

Bugün olduğu gibi, yarında,yarından sonrada,ondan sonraki günlerdede, gözlerimdeki yerinin değişmeyeceğine..

Seni bir ömür seveceğime..

Kelebeklerin renklerinin insanı büyülemesi gibi, bugünüm gibi, yarınımda da hep sevginle yaşayacağıma..

Her bakışında okuduğun o gözleri her zaman yanında göreceğine, en yakın dostun,en yakın sırdaşın, en yakın arkadaşın olacağıma..

Sıkıntının sıkıntım, üzüntünün üzüntüm olacağına..

Her kızgın anını çiçeğe dönüştüreceğime..

Her üzgün anında tebessümünün geri gelmesi için elimden geleni yapacağıma..

Asla ve asla soğuktan ve yalnızlıktan üşümeyeceğime..

Seni bir ömür boyu seveceğime..

Yanında olmadığım ve varlığıma ihtiyacın olduğu her anda bir rüzgar olup seni saracağıma..

Gözümün gözüne değdiği her an, sana yeniden aşık olup seni bir periye dönüştüreceğime..

Yaşam boyu her sabah san aşık olarak uyanacağıma..

Sen uyurken sana bakıp,Sen Ve Ben için dualar edeceğime..

Hasta olduğun zaman sana çorba yapacağıma..

Seni asla üzmeyeceğime..

Seni kızdırırsam, bunu bilmeden yapacağımdan hemen özür dileyeceğime..

Beni tanıdığın gün, bende gördüğün neyse, ömrünce aynı beni göreceğine..

Sevgimin asla değişmeyeceğine..

Sevgimin asla azalmayacağına..

Bilakis hergün büyüyen bir sevgiyi görüp mutluluk ormanlarına seni taşıyacağıma..

Senin her şeyin önünde olduğun gerçeğinin asla değişmeyeceğine..

Seni asla ihmal etmeyeceğime..

Senin sadece doğduğun gün değil, 365 gün hep sen olacağına..

Sana yalan söylemeyeceğime..

Başkalarının yanındayken seni asla unutmayacağıma..

Elini usul usul, korka korka tuttuğum o ilk gündeki aynı heyecanı hep yaşayacağıma..

Bir ömür senin elini bırakmayacağıma..

Bir ömür CANIM olarak kalacağına..

Tüm balonları senin için gökyüzüne salacağıma..

Tüm çiçeklerde seni göreceğime..

Okyanuslarda seni dalga yapacağıma..

Yıldızlara kement atacağıma..

Gökkuşağına salıncak kurup 7 renge senin rengini karıştıracağıma..

Her satırda seni yazacağıma,seni çizeceğime,sana sesleneceğime..

Sadece bir gün değil, bütün günlerin senin günün olacağına..

Hiç bir şeyin, hiç bir zaman senin önüne geçemeyeceğine..

Her günün bir önceki günden daha güzel olacağına..

Her anın unutulmazlık zincirine bir yenisini ekleyeceğime..

Seni sonsuzluk kadar seveceğime..

Seni "SEN" olduğun için seveceğime..

Seni bir ömürden de öte seveceğime..

SÖZ VERİYORUM.

O DA SEVİYORMUŞ

Burnu bir karış havada, gözü yükseklerdeydi ben onu sevdiğimde. Hele hele benim aşkımı yerden yere vurup, nasıl kırmıştı kalbimi zalim. Dudaklarından dökülen acı sözleri; öyle ki, bugün bile unutamadım. Ne tebessümdü o , zehirden beter. Her olayda içim paramparça, gözlerim ağlamaktan kıpkırmızı olurdu. Yorgun düşerdim onsuz geçen, onunla dolu, koyu siyah gecelerden. Pişmanlıktan kendime lanetler eder, sevgimi söylediğim günü düşündükçe, kaleme sarılıp yazardım ona nefretin aşkla kucaklaştığı o uzun mısralarımı. Derdim ki; alın yazımdı, on beşimin çocuksu aşkıydı. Nasıl da gülerdi canı istedi mi... En anlamlı bakışlarıyla önce ümitlendirir, ardından bir uçurumun kenarına yapayalnız bırakır giderdi.

Ben çaresiz, ben yorgun, ben bıkkın bu sevdadan. Ah bilirdi o insafsız, diri diri yanardım o böyle yaptıkça... onda ne bulduğumu bugün bile bilemem. Ama o günlerde hayatımın amacı, varolma nedenim oymuş gibi gelirdi bana. Çocukluk mu, yoksa gençliğimin safça tutkusu muydu bu ölesiye bağlanış, içten içe kopan fırtınalar, bu delice yakarış? Kim bilir, belki de sevilmeye muhtaç bir kalbin bitmek bilmeyen kaprisi...

Ondan hiçbir şey istememiştim. Sadece sevgi... Evet, şimdi yıllar sonra elimde resmi,onu düşünüyorum, hatıralar... Hava yine soğuk, yine kasvetli gözleri gözlerimde yine, sevgisi derin yüreğimde. Unuttum sanırdım, meğer aldanmışım. Ağladım saatlerce. Onun ölüm yıldönümü . 17'sinde toprakla kucaklaşalı uzun yıllar oldu. Bir melodidir kırık, umutsuz... Doldururken sensizlik o an odayı gönlüm hala boş, kafam yine dumanlı.

Bir feryat yankılanmıştı acı dolu, tam 15 yıl önce bugün bomboş kırlarda. Deli gibi koştum sınıfa, sırası boştu. Benim kadar çaresizdi her köşe. Kendi kendime konuşarak yaklaştım sırasına; "Sen ölemezsin; canımsın, sevgimsin, emelimsin.. dileğince nefret et, alay et duygularımla ama ne olur bir yalan olsun, acı bir şaka. Evet, evet beni üzmek için yapıyorsun. Her şeyini özledim... Allah'ım son defa göreyim yeter bana" Bu sensiz yakarış defalarca sürmüştü ta ki, ölümün o sinsi kokusunu içimde duyana kadar. Hıçkıra hıçkıra ağladım, sıraya kazıdığın ismini öptüm. Sonra, ona ait bir şeyler bulmak için aradım her köşeyi...
Buruşturulmuş bir sayfa, kitaplarından birinin arasından düşüverdi yere. Yazı, onun yazısı. Bir mektuptu, özenilerek yazılmış, belki de çok emek verilmiş her satırına...Çok şaşırdım, mektup bana hitabendi. Korkakça, kaybolmasından korkarak, acıyla okudum her cümleyi kalbimde büyüyen bir özlemle... Hele hele o ilk satırı... Öyle ki, bugün bile unutamam, okudukça ağlarım. "İnsan sevdiğini yerden yere vururmuş bir tanem, !!!..."

ÇİSEM, Paylaşımın İçin Teşk...

BÖYLE SEVDİM İŞTE BEN

Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka yerde olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın, orada kalmalıydın. Çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin. Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle. Çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelyaydın pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim. Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En kızgın, en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana. İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüsün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey olduğunu anladım seninle... Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi. Menzil sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim. Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen girebilirdin. Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Durusunu, uyumanı, gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu, olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da. Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni ve o doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman. Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni yeterince tarif edecek kadar derin olmadı. Seni severken yorulmadım. Çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün yenilendim. Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın. Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.



Sevdim işte ötesi yok...

Ben teşekkür ederim zamanını ayırıp okuduğun için

çisem bu yemini nişanlandığım gün okumuştum ve hemen yazmıştım ama bi türlü verememiştim nişanlıma..askere gittiğinde mektupla yollamıştım ağlayarak aramıştı
çok güsel bi yazı hatırlattığın için sağol

__________________
Seni çOk öZLediM
I wiLL aLwayS LoVe yoU

ben tşk ederim okuduğun için aynı kaderi paylaşıyoruz benimde sevgilim askerde allah kavuştursun mutlu olun

amin canım benim senide allah kavuştursun nerde ne kadarınız kaldı?

__________________
Seni çOk öZLediM
I wiLL aLwayS LoVe yoU

hayırlı teskereler eniştelere sayılı günler geçer beklemesi zor olur ama kavuşmak için çekilir bu günler

sağol orhan amin cümlesine içinde de bizimkilere allah hayırlı teskereler nasip etsin!allah sabrını veriyo yeterki can sağlığı olsun

__________________
Seni çOk öZLediM
I wiLL aLwayS LoVe yoU