ilk okul sıralarında birbirleriyle tanışan ve lise sıralrında birbirlerinden ayrılan fkat yinede dostlukları bozulmayan iki gerçek dostun hikayesi:yedikleri içdikleri ayrı gitmez,birinin derdine diğeride yanar,ölümdn başka bizi hiç bi şey ayıramaz diyen dostlar 7 yaşından 61 yaşına kadar dostluklarını bozmadan yaşamışlar gel gelelim ki biri kanserden yaşamını yitirince diğr dost onun yokluğuna dayanamamış ve ruhsal bunalıma girmiş,hergün dostunun mezarı başında "bak ben geldim sana dertleşiriz diye,sende sıkıntılarından kurtulursun diyee..."bi gün gelmiş mezara gitmiş ve dönmemek üzere...yani dostunun yanına karatoprağa girmiş...dostu onu bekliyormuş "geldin demek dostumm" demiş sıcak bi tebessümle.."geldim yaa dostum geldim" demiş.dostu başlamış anlatmaya ben "cehennneme gidiyorum demiş hoşçakal.."dur demiş sen gitme ben senin günahlarını yüklenirim sen cennete nur göllerinde yat."öle bir dostlukmuş kii bu ikiside ağlıyormuş diiğeri,"benim suçlarımı neden sen yüklenesinkii ben yaptım ben çekerim"bunu öğrenen ya rab'bimiz onları affetmiş ve ikisininde mekanını cennet eylemiş...(alıntıdır)
kardeşlerim bu hikaye doğrumu yoksa gerçek dostların böyle olması gerektiğini vurgulayan bi hikayemi bilemiyorum....fakat buraya kadar okuduğunuz için allahım sizlerden razı olsun,okuyan gözlerinize sağlık...
