Hani AyrıLık YoqTu

KuzaNdOnOzLu_53 · 06-04-2008, 20:48

Ayrılık yoktu yolların başlangıcında güzel olan her şeyi yaratabilmek için baş koyduk bu sevdaya. Bazen fırtınalar kopar, bazen de sessizlikler içinde yüzerdi fırtınalar. Ama bunu da çok iyi biliyordun. Sessizlik içinde büyür ve kopar fırtınalar. Bunu bilmene rağmen sesiz bir günde ansızın terk ettin sevdaları. Aslında bir terk değildi bu. Bir tür ihanetti sevdalara. Sözlüydük hani biz sevdamızla. Enerjimizin son damlasını bile sevdalara akıtacaktık hani. O güzel günleri hep birlikte alkışlayacaktık hani. Ne oldu? Ne oldu da ansızın çektin gittin. İşte bundandır ihanet adı bu terk edişin. Yarım bırakarak yazılmakta olan hikayeleri ve nakşedilmekte olan portreleri nerelere sığındın. Onca yaşan(ma)mışlıklar nerde kaldı? Oysa ne heyecanla kucaklaşırdık. Bakışlarımız bile yeterdi yüreklerimizi heyecanlandırmaya. Mutluluğa dönüştürdüğümüz acıları unutmak mümkün mü?

Senden sonra neler oldu bak. Adaletsizlik durulmadı elbette. Kara bulutlar ülkemin toprakları üzerinde dolaşmaya devam etti. Ülkemin güzel ve aydın insanları korkakça katledildi. Gökyüzünün maviliklerinde kanat çırpan beyaz güvercinler bile. “..Güvercinler kentin ta içlerinde, insan kalabalıklarında dahi yaşamını sürdürür… ama biliyorum ki bu ülkede insanlar güvercinlere dokunmaz…” demişti. bunun gerçek olmasını ne kadar isterdim bilemezsin. En çok beni yaralayan da bu oldu herhalde. Savaş, şiddet, açlık, yoksulluk çekilmez bir hal almaya başladı. Kapkaççıların, hırsızların, canilerin sayıları hızla artıyor. Çığlıkları çocukların, haykırış-ları öfkeli anaların, duyulur oldu yanı başımız-daki coğrafyadan. Her çığlık, her haykırış taş gibi düştü yüreğime. Acılar, ayrılıklar bir başka yaşandı komşu coğrafyada. Sesler her ne kadar haykırdıysa da duyulan feryatlara ilaç olamadı, saramadı o derin yaraları. güneş eskisi gibi doğmuyor o coğrafyada.

Bir çocuğun çizdiği resme bakmıştım geçen. Güneşin siyah olabileceğini hiç düşündün mü? Resme baktığımda ürktüm inan. Çünkü resimde güneşin rengi siyahtı. Evet güneş eskisi gibi aydınlatmıyor komşu coğrafyayı. Çünkü güneşi siyaha boyamışlar komşu coğrafyada. Yani anlayacağın talancılar, yağmacılar iş başında olmaya devam ediyorlar. Bu anlattıklarım sadece bu kadarıyla da kalsa. Değil! Bu kadarı da değil, daha fazlası var. Toplum hızla bir yalnızlığa doğru sürükleniyor. Veriler dünya nüfusunun arttığını gösteriyor. Ama toplum büyük bir yalnızlık içinde. Bu ne yaman çelişki değil mi? Sana garip gelmiyor mu? Bir taraftan kalabalık bir dünya ve dünyanın kalabalığı içinde büyük bir yalnızlık. Sana göre nasıl bilmiyorum ama, bana göre içler acısı kalabalıklar içinde yalnız olmak. Onca kalabalıkta insan kendini nasıl da yalnız hissedebiliyor? Bir suç işlemiş olmalı. Ama bir kişi değil ki çoğunluk kendini yalnız hissediyor. Nasıl tanımlamalı o zaman, toplu bir suç mu var ortada? Evet. Bana göre toplu bir suç var ortada. Bu suçun tanımı da basit ve ucuz bir yaşamın arkasından sürüklenmektir. Kendini dalgaların akışına bırakmak. Göz yummak olup bitene, sırt çevirmek cellatların kurbanlarına karşı işlediği vahşete. yaka iliklemek her söylenenlere, en önemlisi duyularını yitirmek belki de. Sence?..

Akıp gidiyor hayat hızla giden bir tren gibi ve güneş acı renginde doğmaya devam ediyor. Sessizliklere karşı sesler duyuluyor yeryüzünün magmasından. Kuşlar, ağaçlar, gelincikler tedirgin. Denizde fırtınalar kopuyor, tsunamiler oluşuyor bak. Mevsimler bile isyana durdu. Hadi kolla kendini dostum. Zaman durup düşünmenin, hayata küsmenin ve sevdayı terk etmenin zamanı değil. Zaman sevdaya dört elle sarılmanın, feryatların sesine kulak vermenin ve onları mutluluğa dönüştürmenin zamanıdır

06-04-2008, 20:48	#1 (permalink)
KuzaNdOnOzLu_53 ღ{...MesuTXs...}ღ Üyelik tarihi: 11-14-2005 Bulunduğu yer: KayboLdum Bu Sevginin içinDe Cinsiyet: Mesajlar: 8.754 Konular: 85 Ruh Halim: Rep puanı:215839 Toplam Online: 1 Saat 20 Dakika 10 Saniye	Hani AyrıLık YoqTu Ayrılık yoktu yolların başlangıcında güzel olan her şeyi yaratabilmek için baş koyduk bu sevdaya. Bazen fırtınalar kopar, bazen de sessizlikler içinde yüzerdi fırtınalar. Ama bunu da çok iyi biliyordun. Sessizlik içinde büyür ve kopar fırtınalar. Bunu bilmene rağmen sesiz bir günde ansızın terk ettin sevdaları. Aslında bir terk değildi bu. Bir tür ihanetti sevdalara. Sözlüydük hani biz sevdamızla. Enerjimizin son damlasını bile sevdalara akıtacaktık hani. O güzel günleri hep birlikte alkışlayacaktık hani. Ne oldu? Ne oldu da ansızın çektin gittin. İşte bundandır ihanet adı bu terk edişin. Yarım bırakarak yazılmakta olan hikayeleri ve nakşedilmekte olan portreleri nerelere sığındın. Onca yaşan(ma)mışlıklar nerde kaldı? Oysa ne heyecanla kucaklaşırdık. Bakışlarımız bile yeterdi yüreklerimizi heyecanlandırmaya. Mutluluğa dönüştürdüğümüz acıları unutmak mümkün mü? Senden sonra neler oldu bak. Adaletsizlik durulmadı elbette. Kara bulutlar ülkemin toprakları üzerinde dolaşmaya devam etti. Ülkemin güzel ve aydın insanları korkakça katledildi. Gökyüzünün maviliklerinde kanat çırpan beyaz güvercinler bile. “..Güvercinler kentin ta içlerinde, insan kalabalıklarında dahi yaşamını sürdürür… ama biliyorum ki bu ülkede insanlar güvercinlere dokunmaz…” demişti. bunun gerçek olmasını ne kadar isterdim bilemezsin. En çok beni yaralayan da bu oldu herhalde. Savaş, şiddet, açlık, yoksulluk çekilmez bir hal almaya başladı. Kapkaççıların, hırsızların, canilerin sayıları hızla artıyor. Çığlıkları çocukların, haykırış-ları öfkeli anaların, duyulur oldu yanı başımız-daki coğrafyadan. Her çığlık, her haykırış taş gibi düştü yüreğime. Acılar, ayrılıklar bir başka yaşandı komşu coğrafyada. Sesler her ne kadar haykırdıysa da duyulan feryatlara ilaç olamadı, saramadı o derin yaraları. güneş eskisi gibi doğmuyor o coğrafyada. Bir çocuğun çizdiği resme bakmıştım geçen. Güneşin siyah olabileceğini hiç düşündün mü? Resme baktığımda ürktüm inan. Çünkü resimde güneşin rengi siyahtı. Evet güneş eskisi gibi aydınlatmıyor komşu coğrafyayı. Çünkü güneşi siyaha boyamışlar komşu coğrafyada. Yani anlayacağın talancılar, yağmacılar iş başında olmaya devam ediyorlar. Bu anlattıklarım sadece bu kadarıyla da kalsa. Değil! Bu kadarı da değil, daha fazlası var. Toplum hızla bir yalnızlığa doğru sürükleniyor. Veriler dünya nüfusunun arttığını gösteriyor. Ama toplum büyük bir yalnızlık içinde. Bu ne yaman çelişki değil mi? Sana garip gelmiyor mu? Bir taraftan kalabalık bir dünya ve dünyanın kalabalığı içinde büyük bir yalnızlık. Sana göre nasıl bilmiyorum ama, bana göre içler acısı kalabalıklar içinde yalnız olmak. Onca kalabalıkta insan kendini nasıl da yalnız hissedebiliyor? Bir suç işlemiş olmalı. Ama bir kişi değil ki çoğunluk kendini yalnız hissediyor. Nasıl tanımlamalı o zaman, toplu bir suç mu var ortada? Evet. Bana göre toplu bir suç var ortada. Bu suçun tanımı da basit ve ucuz bir yaşamın arkasından sürüklenmektir. Kendini dalgaların akışına bırakmak. Göz yummak olup bitene, sırt çevirmek cellatların kurbanlarına karşı işlediği vahşete. yaka iliklemek her söylenenlere, en önemlisi duyularını yitirmek belki de. Sence?.. Akıp gidiyor hayat hızla giden bir tren gibi ve güneş acı renginde doğmaya devam ediyor. Sessizliklere karşı sesler duyuluyor yeryüzünün magmasından. Kuşlar, ağaçlar, gelincikler tedirgin. Denizde fırtınalar kopuyor, tsunamiler oluşuyor bak. Mevsimler bile isyana durdu. Hadi kolla kendini dostum. Zaman durup düşünmenin, hayata küsmenin ve sevdayı terk etmenin zamanı değil. Zaman sevdaya dört elle sarılmanın, feryatların sesine kulak vermenin ve onları mutluluğa dönüştürmenin zamanıdır __________________ Ben Hiç unuTmam unuTamam..(-Son-)

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Ayrılık acısı(düşler sokağı-ayrılık)men yaptım :)	romantik_çocuk54	Flash Şiirler	3	04-05-2008 02:39
Ah Ayrılık Yaman Ayrılık :(((	S@F'R	Site Magazin	10	06-17-2007 19:31
her ayrılık ,ayrılık değildir sevgili...	İ>>L€G€ND&LOV€<<B	Paylaşmak istediklerim	5	03-16-2007 12:49
[...bu ayrılığın sebebi yoqtu...]	ً¹YağMuR PeRiﮔi*	Paylaşmak istediklerim	8	12-10-2006 18:50
:.Zamanım YoQtu SenSizLiğe Ve CaresizLiğe:.	=> $irine <=	Paylaşmak istediklerim	2	11-13-2006 13:33

6.