"Hayata dair anlatabileceğim o kadar çok şey var ki sana. O kadar çok şeyi anlatabilmek isterdim ki. Mesela ölmeyi ne kadar çok istediğimi..."

Kaderin patikalarında tırmanırken; çakıllar batar ayağıma. Topuklarım yırtılır basamam yere. Parmak uçlarımda yürürüm hayatın üzerinde. Yine de duramam; bırakamam yürümeyi. Durursam yuvarlanırım başladığım yere. Kim bilir kaç kez durdum ve düştüm. Şimdi yine aynı yollardan, aynı acılardan geçiyorum. Bu sefer ağlayamıyorum, gülüyorum. Tanrı'nın, Azrail'in bana güldüğü gibi gülüyorum. İçimi delerken gözlerimden akamayan yaşlar gülüyorum: kendime. Yaptıklarıma gülüyorum...

Özneler ve yüklemler buluşsun kavuşsun diye devrik cümleler kurarken; ben hep yalnız kaldım. Hayatı hep bir çıkmaz sokak sanırdım ya da bir tepsi. Öyle ya yolun sonuna geldiğinde biticekti herşey. Hayat yuvarlakmış biliyor musun? Ölümler son değil; başlangıçmış. Ölmek istemiyorum. Yeniden başlayacak gücüm kalmadı. Kim bilir kaç kez söyledim bunları. Kaç kez yazdım bu yazıları. Kaç kez dolaştım sayısız intiharlarımdan kalma ip izleriyle boynumda. Kaç kez öldüm, kaç kez dirildim.

Korkutucu değil mi ? Anlaması zor; anlatması da. Yaşaması ve katlanması da zor.
Bu oyunları kaç defa oynadık kim bilir. Kaç defa öldürdük birbirimizi ? Kaç defa ölmek istedik ? Kaç defa tekmeledin altımdaki tabureyi? Kaç defa kestik birbirimizin bileklerini? Kaç defa ittik uçurumlardan ?

Kaç defa kendimizi bulduk gazetelerin üçüncü sayfasında? İsimsiz aşk intiharlarında ?

Hala ölebilir miyim; aynı acılara doğmak beklerken beni?

Aynı acılara doğma diye kurtardım ölürken seni rüyalarımda; ölerek. Acı ama hala aynı şeyi umuyorum. Yeniden ölüme doğmak için bir neden daha kolay kılmaz mıydı katlanmayı?

Yoruldum...


alıntı

Çok Yakında Dönücemmmmm....... xD




HüLya'M Seni ÇoOoK öZLüyoRuM