Uzun bir yıldan sonra bugün benim doğum günüm. Hiç gelmeyecek sanmıştım. O kadar yıkıntının ardından pencereme vuran güneşin ışığıyla ısınarak uyanmıştım bu soğuk kış günlerinde. ilk defa bu yaş günümde farlı bir şey yapmak istemiştim. Ama nafile çünkü bütün günüm iş yerinde geçecek ve saat 5'i vurduğunda dışardaki hayata merhaba diyecektim. Öyle oldu zaten hiçbir şey değişik değildi. Her şey aynıydı. saat 12'de öğle tatiline çıkacaktım, telefonum çaldı. Arayan bilgisayar şirketinden arkadaşımdı. Hemen gelip bozuk bilgisayara birlikte bakalım mı dedi. Evet dedim. içimden şansa bak diyorum tabi oysa ben şimdi lokantaya gidip en pahallı yemeği kendime ısmarlayacaktım dedim. sonra boşver akşam ifa ederim dedim ve eski iş yerime doğru gittim. malum bozuk bilgisayar orda, tamire başladım. tamir olayı bittince bende yavaş yavaş toparlandım gitmek için. tam gidecektim ki lambalar sönmez mi. işte bittiğim an. arkadaşlar kendi aralarında toplanmış bir iki hediye almışlar ve yemekhane bölümüne dikmişler pastayı ve beni bekliyorlar. Ya ben çok duygulandım. valla gözlerim öyle doldu ki. Yani dokunsalar ağlayacaktım. Hiç düşünmemiştim. Bugün çok ama çok mutluyum. arkadaşlarımı çok seviyorum ya... Darısı bu formun tüm üyelerinin başına...

çok güzeLdi arkadasım.. emeğine sağLık.. umarım darısı bnmde basıma geLir..

__________________

Gözlerine sağlık... Umarım

__________________
Feri sönmüş bir çift göz, yitip gitmiş bir güzellik "Ben ve Sen"... Ne desem Kasvetli Bir Pişmanlığın Mezarlığındayım...

Tşkelr arkadaşım...

__________________

Aynalarda aradığımız ve bulduğumuz, yalnız aşktır. Yeryüzüne düşünce sendeleyip yitirdiğimiz

o büyük sır…

Siz aynayı sadece bir cam ve sırdan mı ibaret sandınız?