Hüzünden girelim bakalım mutluluktan çıkabilecek miyiz?Pek sanmıyorum ama denemeye çalışacağım.Gerçi ne kadar denesem de hep boş çıkıyor.Yazmaya çalışsam olmuyor demiştim hemen hüzne kayıyor elim beceremiyor değil yazmamaktan unutmuş yürek artık ağlamaktan.Şans faktörü de etkili bu konuda ya da kader diyelim.Her akşam aynı hüzünleri yaşamaktan sıkıldım,bıktım,yoruldum.Her gece düşlerde aramaktan da usandım.Tam buldum derken gene kaybettim.Ama bu defa kahpece,kalleşçe vuruldum.Zaten talan olmuş aşk hayatı sende daha beter etmek için mi girdin hayatıma.Kızamıyorum bile nedense.Ama kendime kızıyorum.Ulan zaten hüznün içindesin ne diye mutluluğu ararsın yada bulduğunu zannedip kanarsın ama bilmezsin ki belli bir süre sonra vurulacağını gene yıkılacağını hayatının talan üstüne talan olacağını.Mutluluktan çıkabilecek miyim dedim ya hani nerdeee.Bir ışık gördük dedim beni buldu kurtaracak meğer karanlığımda beni bekleyen yeni hüznümün ışığıymış.Aldandım yine.Zaten aldana aldana öğreniyor insan hayatın aldanmamalarını.Hani diyor ya şarkıda”Yalan oldu yalan oldu dilin bana tuzak oldu beni yıktın yıktın zalim her şeyimdin elin oldun” diye doğru demiş.Yine gülen bir yüzü dost sandım kandım ve aldandım.Ya söz vermelerine ne demeli seni üzmeyeceğim deyip de vurması her defasında altını çizerek söylediği üzmeyeceğim demeleri.Niye girdin hayatıma yaa.Dedim ya kızamıyorum bile sana.Ben bunları hak edecek biri değilim be gülüm.Sana mutluluklar artık başka sözüm yok………….

Mutluluktan çıkamadık ne yapalım düşmüşüz derde nerden düştükte bilinmez.Siz siz olun aldanmayın.Gülen her yüzü dost sanmayın.

Neyse ben hüzünlerime geri döneyim nede olsa benim mutluluğum onlar kader böyleymiş.

Kader diyemezsin Emre sen kendin ettin…….