Denizden kıyıyı izlerken, kıyının bize ne kadar yakın olduğunu düşünürüz. Ama ne kadar yaklaşsak ta kıyıya varmamız zaman alır. Aynı şekilde kıyıdan denize baktığımızda da, denizdeki gemilerin bize yakın olduğunu sanırız. Halbuki onlar denizlerde kaybolup giderler. Uzak kavramı bir o kadar yakındır aslında. Mühim olan insanın bu kavramları nasıl değerlendireceği. Dün 15’ li yaşlardayken 30’ lu yaşlara gelmek oldukça uzaktı bana. Şimdi asıl uzak olan 15’ li yaşlarım. Ömrümün geri kalanı artık uzak değil bana. Bence geçmişte yaşadıklarım ve yaşananlar, uzak diye bir yerlerde ya kayıtlı kaldı ya da silindi zamanla.

Uzaklarda kaldım. Uzaklarda sevdim. Uzaklarda yaşadım. Uzaklarda tuzaklara düştüm. Bana yakın olan her şey sanki uzaktı. Anlamsızdı yarın ne olacak diye sormak ve de hayal kurmak. Hayallerimde istediğim her şey yine hayallerde kaldı. Aklıma gelmeyen şeyler ise yolumu çizdi bu hayat çıkmazında. Geçmişte insanlar beni severdi, güvenirdi ve de değer verirdi.

Şimdi bende sevecek, güvenecek ve değer verecek birini uzaklarda arıyorum. Hayatımda kimseyi örnek almadım. Örnek te teşkil etmedim. Ama şimdi insanlara kötü bir örneğim. Ve insanlar beni yakınlarına kötü bir örnek olarak gösterebilirler. Zamanı geldi diye düşündüğümde her şeyin, aslında zamanı geçmişti yapabileceklerimin. Yaptıklarım yapacaklarımın teminatı olsun istemedim. Çünkü hiçbir şeyi tam olarak yapamadım. Bir sonuca da ulaştıramadım. Ben bile benliğime bu kadar yakınken, kendime uzak oldum.

Gökyüzüne baktığımda, evet bu yıldız benim yıldızım dediğimde, o yıldızlar nedense kaydı gitti. Bu gün hava çok güzel olacak, keyfimde öyle dediğimde, ya yağmur yağdı keyfim kaçtı. Ya da sadece keyfim kaçıktı. Zayıflamayı düşündüğümde, hatta zayıflamak için çaba sarf ettiğimde bile kilo aldım. Kedilerim oldu, ezildiler araç altlarında. Kuşlarım oldu, kedilere akşam yemeği oldular. Arkadaşlarım oldu, başkalarının arkadaşları oldular. Sevgilim de oldu diyeceğim ama olmadı işte..

Yıldızları yine seyrediyorum, ve de yağmurun yağışını. Zayıflamayı da düşünmüyorum. Kedilerim hala var. Kuşta besliyorum. Üç-beş arkadaşım da var gerçek arkadaş. Dost!!! Ve sevgilim yine yok. Yani hayatım hep aynı bencillikte. Tek değişen artık uzak diye bir yer yok. Yarın daha yakın ve yarından da yakın olan benim aslında kendime..