seni sana rağmen yaşadım ben...
hep kaçışlarla dolu,hep eksik...bir yanını tamamlasam,mutlaka başka bir yerden açık veriyodum.tamamlamaya uğraştıkça senin gizlerinde kaybolup gidiyordum.
bedenine değil,ruhuna taliptim ben.bu yüzden bu kadar zorlanıyordum.
ben bir adanın değil bir kıtanın kaşifiydim.yola çıkmıştım bir kere dönüşüm yoktu.ama öyle çok duraklıyordum ki,geriye dönüp baktığımda başladığım yerden birkaç metre bile uzaklaşamadığımı farkediyordum.üstelik menzilin ucundaki sen,benden daha hızlı yol alıyordun.belliki kaçıyordun.ufukta bile görünmeyen bir seraptın artık.
kaç kez "vazgeç" dedim kendime,kaç kez yolun kenarındaki bir ormana girip yok olmayı düşündüm.
zaten yaşadığımda bu değil miydi?seninle birlikte varlık bulduğumu düşünürken,senin olmaman yokluk hissinden başka ne verebilirdi bana?
oysa nasılda coşku doluydum başlarken...gecelerimi de gündüzlerimide sana adamaya hazırdım.hergün yeni bir yönünü öğrenip şaşıracaktım.seninle yaşadığım hiçbirşeyin tadını unutmayacaktım.herşeyi karıştırıyorum artık...ben bu uykuları uyuyalı çok olmuştu.şimdi aynı uykuları yeniden uyuyorum.acı uykusu,hüzün uykusu,korku uykusu...bir gece birinin bir gece diğerinin sonsuzluğunda kayboluyorum.
ne garip...kendimi kuşatma altındaki bir ordunun komutanı gibi görüyorum.ne çok askerim var bana ihanet eden.ben düşmanı alt edemediğimden değil...bu arkadan vuruşlar yüzünden yeniliyorum.
bir beyaz bayrak gerekiyor artık bana.bütün mevzilerini kaybetmiş bir komutanın onurunu daha fazla zedelemeden teslim olmayı bilmesi gerek.uzun sürmez esaretim.içimde bu yenilginin acısını yıllarca taşıyacak olsam bile bir yolunu bulup kavuşurum özgürlüğüme...
gidiyorum...geride yaşanmamış zamanları bırakarak.sende ürkekliğinle başbaşasın...
hep tamamlanacak değil ya...
bu da böyle yarım kalsın...

__________________
DünYaYa BiR DaHa GeLSeM SevGiLiM.aRaR BuLuRuM YiNe SeNi SeVeRiM.CeNNeTi DeĞiŞmeM SaÇıNıN TeLiNe.öMRüMün YeTTiĞi KaDaR SeNi SeVeRiM...

emegine saglık

__________________