Yaşamak ve sevmek... Nefes almak için debelenmek ya da sevginin tohumlarını ekmeye çalışmak... Her gün aynanın karşısında hayata giyinmek ya da gözlerinin ta içine, varlığının renkleriyle makyaj yapmak... Sevmek... Yaşamak... Kaybolmak...

Buralarda sevmek böyle sevgilim... Bir yanda aldığını geri vermeyen hayat, öbür yanda umutlandıran sevdan. Hep masal... “Hep bir varmış bir yokmuş” lar... Buralarda sevmek yasak sevgili. Sonsuz sandığın yüreğin, hayatın ellerinde sonlanıyor; bak! Dinlediğin şarkılarda hayat sana ayrılık yollarını anlatıyor. Yaktığın mum alevinde hep hayatın o karanlık ışığı... İçtiğin kadehlerde onun acımsı tadı... Her yerde o var... Görmüyor musun; sevdamızın izinde bir çift göz var...

Buralarda mutlu olmak yok sevgili... Buralarda ellerinden tutup seni hayatın içinden çıkaran yok... Gözlerin yaşlanmaya görsün; silen yok... Yanımda biri olsun demeye hakkın yok...

Oysa yanımda biri olsa; ıslanan gözlerimi silip; “ Sen doğrusunu yapıyorsun, dik tut başını ve çek git buralardan” derdi... Ya da “ Ben böyle aşk görmedim, bırak kendini serin sularına sevdanın” diye elimden tutardı... Keşke beni dinleyen biri olsaydı... Biri beni anlasa ve benle ağlasaydı... Kendimle konuşmaktan bıktığımda, duvarları dost edinen olmazdım o zaman. Kafamda binlerce soru sorup aynı anda cevaplamaya çalışmazdım belki de... Sen yanımda yokken saçlarımı ona okşatır, ona sabahlara kadar seni anlattırırdım... Seni hiç görmemişim gibi gözlerimi sımsıkı kapar, seni hayal etmeye çalışırdım... Belki yanımda biri olsa, sana nasıl kızdığımı bağıra çağıra ona anlatır, sonra da sımsıkı sarılıp “aslında ben onu çok seviyorum” derdim. Diyorum ya, yalnızlık olmasa, belki de hayata rağmen seni sevmek daha kolay olurdu...

Buralarda şimdi her şeye rağmen sevmeye çalışan bir ben var... Tüm yalnızlıklara, tüm imkansızlıklara, tüm oyunlara ve de tüm yalanlara inat; sevdana gülümsemeye çalışan bir ben... Hayallerini, umutlarını, yarınlarını ve hatta tüm gözyaşlarını kendi bedenine dolduran bir ben... Seni severken baharı yaşayan, hayatla boğuşurken donan bir ben... Buralarda kimsesiz... Buralarda paylaşmaya aç... Buralarda gözleri yaşlı... Bir ben... Bir... Bir... Buralarda yokluk... Buralarda baştan ayağa yalnızlık var...

Buralarda seni severken, seni tüm aydınlıklarla doldurmaya çalışan ve sonunda yapayalnız kalacak... Buralarda sonunu kendi elleriyle biçimlendiren ve seni sevdikçe yalnızlaşan bir ben var...