Akşam olunca

bir daha açılmayacak kapılar gibi üzerime kapanır gece

Böyle dilsiz ve sağır gecenin soğuk nefesi değerken yüzüme

yeni odun atılmış sobanın sıcaklığına benzeyen ışıltılar içinde

parlayan bir mücevher olur yanağımdaki busen

İçim ısınır



İşte bu gecelerde

yalnızlığın dayanılmaz ağrıları sararken bedenimi

tohumun toprağa

toprağın yağmura

yağmurun buluta özlemine benzeyen

şiirler yazıyorum gelişine dair



Pencereden bakınca ay ışığının değdiği sularıyla

ortadan ikiye böldüğü kentin içinde deniz

denizin içinde sessiz geceyi görürüm

Bir kaldırımdan diğer kaldırıma geçer gibi

bir uzaktan bir başka uzağa yolcuları ve yükleriyle gemiler

Ve yıldızlar

renkli gözleriyle bakan bir kadın olur gecenin içinde



Faili belli bir yalnızlığın tıka basa doldurduğu odamda

içindeki yangınları gizleyip, konuşulmadık onca şey varken arada

idam mangasının karşısında son isteğini söyler gibi

duvardaki fotoğrafın masumca bakar

Ucundan kan renginde yokluğun aktığı kalemim

ve titreyen mum ışıklarının düştüğü kağıtlar masamda



İşte bu gecelerde

yalnızlığın dayanılmaz ağrıları sararken bedenimi

tohumun toprağa

toprağın yağmura

yağmurun buluta özlemine benzeyen

şiirler yazıyorum gelişine dair



Sabaha yakın dilsiz ve sağır gecenin bu kör saatinde

böyle sahipsiz ve kimsesizken öksüz çocuk mahzunluğunda yüreğim

İSTANBUL işi kristaller gibi

dokunulsa kırılacak bir yalnızlık içinde olurum

Biliyorum birazdan güneş doğacak

biliyorum birazdan şah damarını keser gibi karanlığın

bahar kokularıyla güneş doğacak odama

Şimdi

şimdi geleceksin umudunu doldurduğum

sevmeye kuruludur yüreğim

alıntı

ArZuM..... YÜREğinden öpüyorum
sevgimi yüreğime sevgimi yüreğine bırakıyorum