Böyle geçti saatler sevda yolunda. Kazanılmayacak inatlardaki kör kısırlıklarla dolu yollarda gezinirken aynı yerlerde kazılan çukurlara düşe kalka geçti mutlu saatlerimiz. Havada uçuşan bulutlarla nasıl orada takılı kaldığımızı hayal ederken içine girdiğimiz sislerin önümüzü görmemizi izin vermediğinde onun hayalini kurduğumuz bulutun yere düşmüş hali olduğu nedense hiç aklımıza gelmemişti. Aklımıza gelenler sadece tuzaklar yitilirmiş umutlar kazılmayacağına inanılarak hiç başlanmamış savaşlardı. Oysa kim ne yapmasını gerektiğini bilerek başlanmalıydı geç kalınmış zaferlerle dolu mutluluk sürgünlerinde saklanmış siperlere gülümsemelerle kazılmış olması gereken aşk savaşlarında

Ben sana ne git dedim nede sense bana kal.. oysa birisi gitti diğeriyse başka bedenlerle aynı hayallerle kaldı. Kalınacak yerlerde gidilmiş hatırlarla dolu olan sahte gülüşmeyişin sakladığı acıyı gözlerden uzak tutmakla geçti umut saatleri. Geçen anların hüznünü saklamak için sokulan yanında duran ruhunu başkasına satan bedene sarılırken gerçek sahibine kaçmamak için sana ait olmayan ellere sıkı sıkı tutulmakla alıkoyuldu mutluluklar. Gidenlerin neden gittiğini düşündüğünde kalanlarla aynı sonuçlara varmasıyla geçen iki kişilik yalnızlığın geçen uzun zamanlara gizlenen anlık mutluluklarını anlamamakla gurur dyduk. Oysa ben sana ne git dedim nede sen bana kal dedin.
Kimse kalanların hep başka yerlere gittiğini gidenin ise hiçbir yere gidemediğini anlayamamıştı. Ne giden belliydi ne kalan ne bekleyen belliydi nede bekleten hep böyle geçti yağmurlu havalarda suların sesiyle edilen hayal danslarının tek başına edilen kısımları.. kimse kimsenin ayağına basmamak için özel bir uğraş vermiyordu. Tutulan incecik belin acıtırcasına sarılmış olsa da onun orada olmadığını bilerek yanında olana acı verircesine gerçekleştirildi sahibinden gizli yapılan mum ışıklı hayallerin ortasında yapılan ayrılık dansları. Gözler karşıdaki bakıp sahillerde gezen iki sevgili arıyordu. Evet diyordu sahilde baş başayız! evet diyordu ben oradayım! evet diyordu yanımda ve benimleydi ama her evette yanında duran ruhunu almak istemediği bedenin canını acıtırcasına biraz daha sıkı sarılıyorduk. Yanımızdan gitmek dansı bırakmak istediğinde daha yalnız kalmamak için elleri gevşetip hüzünlü gözlerle bakıp birkaç aşk yalanı söylüyorduk oysa kimse kimseyi anlayamıyordu. Gidenler kalanları kalanlar gidenleri boş gözlerle arıyordu. Dans edenin yanındaki ile sahilde gezenin yanındaki kim belli değildi. Birisi başka bedene sarılmış unutmak istercesine sanki kendinden kaçmak istercesine dönerken diğeri sahile denize gidip sonsuzluğu avuçlamak istemekteydi. Oysa ne dans edilen bendim nede sahilde gezilen sendin. Ne sahil yolunda anlatılanlar doğruydu nede dans edilen şarkındaki o hüzün kokan sözler. Kelimeler savaşıyordu ama gidemiyorlar sahiplerine. onları yanlış yerde kullanıyor ve anlamlarını boğan her cümlede gidene ve kalana isyan ediyordu kazılmayacaklarını sandıkları savaşları terk ettikleri aşk meydanında.

Ne ben sana git dedim nede sen bana kal.. ortalarda değildik ikimiz bedenleri kaçırdık olduğumuz yerlerden. Ben çok uzaklara kaçılırken sense kendinde sakladın onu.oysa yanımıza ruhumuzu almayı unutmuşuz. Onlar bizlerden ayrı hep buluşmuşlar yapamayacağımıza inandıklarımızı yapıp geceleri bize anlatıp anlatıp durmuşlar. Nede çok şey yapmışlar bizsiz yada bizden kaçıp kendi doğrularını yaparken hiç utanmamışlar hiç korkmamışlar hiç saklanmamışlardı. Ellere çıkmışlardı evlerinden yan yana oturdukları otobüslerde başını omuza yaslamak için herhangi bir neden aramamışlar. Yemekleri en güzel yerden ve pencere kenarında yememişler. Canlı müziklerde beraber kadeh kaldırmışlar aşk şarkılarına. Elele sahilde dolaşırken denize bakıp hayallerini en anlamlı sözlerle söylemekten hep zevk almışlar. Nedenler bulmuyorlardı nedenleri için..

Ne ben sana git dedim nede sen bana kal.. hayat öylece akıp gidiyordu oysa. Benimse san vermek için aldığın her gül asılı duvarımda günden güne biraz daha soluyordu. Yapraklarında yeşilliklere kaybolmuştu artık . ben gidipte kalamadığım yerlerden sana kokularını veremedim saçlarına sürmen için. kal diyemediğim her gün için biraz kaldı umutlarım... ben giderken yanıma almıyordum belki ama onlar kalanla kalmalıydı daha çok
Ne sen ban kal dedin ne ben sana git...

Oysa sen ne kaldın ne ben gidebildim. Oysa ben kaldım ne sen gidebildin..