Kalbimde bir acı var kimi zaman. Sanki birileri yüregime oturuyor ağırlık yapıyor elleriylende yaralarımı kanatıp duruyorlar.. Hepte geceleri oluyo bu bana.Sanki üstüme üstüme çöküyor... Neden diyorum bazen; Altından ayrılık çıkıyor. Sensizligin bu kadar zor olacagını en basından bilmeliydim belkide. "Bitsin" demek yerine "Ne yapmalı" denmeliydi..
Sonra birşey oluyor. Baskalarının kanattıgı yaramı yine kendim sarıyorum.Hiç birşey olmamıs gibi geliyor. Biliyomusun sen gittiginden beri herşeyi yarım hissediyorum... "Yaşandı bitti işte " diyorum. Gene karanlıklar basıyo üstüme. Hiç birşeyi yasayamadıgımı bir kez daha anlıyorum..
Her yasanmıslık gibi bizimde sonumuz geldi biliyorum. Farkındayım bazı seylerin. Tahmin ettigin kadar gurursuz, Güldügün kadar saf degilim. Ama insan anlamak istemez ya bazı seyleri. Sen gittiginden beri bende yok olmusluklara dahi hiç birşeyi anlamak istemiyorum. Zorla anlattıkça sen,bağırdıkça-çağırdıkça, kahkahalar atarak dalga gectikçe benimlen binlercekez daha küsüyorum aska... Biliyomusun sen gittiginden beri sensizligin tüm suçunu haksız yere aşka yüklüyorum..

Üstüme üstüme gelen gece ve sana rağmen bazen yalvarıyorum sabahlar olmasa diye. Evet tuaflastım iyicene kendime acı vermek hoşuma gidiyor. Yine alay ediyorsun biliyorum. Gözümün içine baka baka kahkalarlan gülmen zor gelmiyoda bana. Seni seviyorumun altındaki alaylar açtı o yüregimdeki kanattıkları yaraları..
Biliyomusun sen gittin gideli.. Bir baska nefret besler oldum gözyaslarına..
Belkide bu yüzdendir içim kan ağlarken dökmicem tek gözyaşı diyerek basımı hep dik tutuşla gittin....

alıntı