'SeVmEk...'Muhteşem bir duygu!...Ama 'BeCeReBiLiRsEn...'
İnsana herşeyi öğretebilirsin...Konuşmayı, yürümeyi, otomobil hatta uçak kullanmayı...Hatta va hatta öldürmeyi, savaşmayı...Belki bir devleti yönetmeyi... Hepsini öğretebilirsin...
Ama ya 'SEVMEYİ...'! Öğretebilir misin?
İnsanın yaradılışında, daha açığı 'hamurunda' vardır
^SEVGİ^Eğer varsa...!
Beyninde bir 'Sevgi Çukuru' ile yaradılıyor insan...Ve o çukur,büyüme süreci içerisinde doluyor...Allah sevgisiyle... Vatan sevgisiyle ...Ana-baba sevgisiyle...Hayvan sevgisi,insan sevgisi,çiçek sevgisiyle ağzına kadar doluyor...
Ve birgün... İnsan için belki de ''sevgilerin en zoru'' o beyin çukurundaki yerini alıyor... 'Bir Sevgi İstiyorum'şarkısı eşliğinde...
İşte o gün anlar ki insan... Onca sevginin içinde çok farklı, çok hassas, ve ''çok tehlikeli'' olanıdır bu...O yüzden de farklı farklı sever insanlar...
..................
Kimisi ''Platonik'' sever...
Çarpılmıştır kızın birine... Orada burada karşılaşırlar... O,ona bakar... O da ona...
Konuşamazlar,
Söyleyemezler,
Anlatamazlar...
Bütün hadise, yüreklerdeki 'seviyorum' fısıltısında kalır...
..............
Kimisi ''Eşşek''gibi sever...
Tutulmuştur bir kere... Sevginin ötesinde aşıktır...
Gözünün içine bakar sevdiğinin...
'Yürü' dedi mi yürür...
'Koş' dedi mi koşar...
Soru sormaz... Birşey istemez... Sadece ''sever'' o kadar!...
...............
Ve kimisi de ''köpek gibi'' sever ki...En tehlikelisi, en sakatı budur işte...
Sevmenin en güçlü halidir... En frenlenemez dozudur...Kıpır kıpırdır 'köpek gibi seven'...
Yerinde duramaz... Sevdiği nerede, o orada...
Herşeyi merak eder... Hep, etrafı süzer... Sevdiğinin yanına yaklaşana 'havlar'! .. Kim olursa olsun saldırır...Sadıktır... Herşeyini, sevdiğine bağlamıştır...Ve o yüzden de ister ki ''O hep benimle ilgilensin''Sevgisini göstermek ister... Aşırıya kaçar... ''Isırır''...
Niyeti değildir aslında ama... Olmuştur işte...
Ve sonunda 'bunaltır' karşısındakini...
Aslında sevgilerin en büyüğüdür kalbindeki, beynindeki...
Ama 'dozunu ayarlayamamıştır' bir türlü...
Ve...Ve ne yazık ki, gün gelir'kaybetmekle' karşı karşıya kalır...
O zaman kuyruğunu kısıp, 'çöküverir 'sevdiğinin' önüne...Gözlerinde iki damla yaş... Titreyerek, o çok iyi tanıdığı elin, yeniden başını okşamasını bekler...
İşte şimdi ''Köpek gibi sevmenin'' bedelini ödüyordur...
..................
Yaa...Böyle zor, bu kadar karmaşık bir hadise
''SEVMEK'!...
Kim ne derse desin...
'Sevmek Güzel Şey'!...
AMA...
BECEREBİLİRSEN!...

__________________
Çok
sevmeyeceksin mesela. O daha az severse
kırılırsın.
Ve
zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin o'nu sevdiğinden. Çok sevmezsen, çok
acımazsın.

Ve kimisi de ''köpek gibi'' sever ki...En tehlikelisi, en sakatı budur işte...

ellerine sağLık

__________________
cHaTLaQ