' Seni düşünüyorum '



Ruhumun derinliklerindeyim yine…
Oturdum
Seni düşünüyorum
Siyah siyah.
Ne gökyüzü eskisi gibi mavi
Ne de yıldızlar eskisi kadar parlak.
Seni uzaktan sevmek
kaderimse benim,
Bu sevda
Tüketecekse yüreğimi,
Böyle her gece
ayrılık acısıyla sabahlayıp,
Akşamları
Buluşma hayalleri kuracaksam
Bırak,
Bırak bu sevda
Bitsin…

Böyle günden güne
Dirhem dirhem eriyeceksem
Melek yüzlüm,
Acılar ok gibi saplanacaksa
Gönlümün ta derinliklerine
Bırak,
Bırak bu sevda
Bitsin…

Her geçen gün düşlerim yıkılır,
Ve ben yıkılacaksam.
Bırak içimde dağ gibi büyümesin
Hayallerim,
Yerin dibine batsın.
Korlaşsın bu sevda
Yüreğimin ta derinliklerinde
Yana bildiği kadar yansın.
Bırak,
Bırak bu sevda
Bitsin…







' binlerce SENI SEVIYORUM borcum vardi sana ! ;(


bir yemin sözüm vardi sana
geçmisimle gelecegim arasinda ki iste o liman da
saati gelmis vapuru kaçirma telasi olmadan içimde
bekleyecektim / güvercin inisini avluma..

sana uyanislarimin çapakli gözleri / açilmadan
bosa sarilan kollarimin huysuzlugu / dinmeden
sol yanimda ki soguk yastigima akittigin göz yasi lekesi
silinmeden..
bir yemin borcum vardi / ellerim ellerine degmeden..

dag gibi üzerime devrik yalnizligimin koyaklarinda / efsunlu
tiz sesinin ötüsünü sakladigin kus kanadinda / özgür
suskun / mütevekkil / yorgun bedenimin sahdamarinda
yeryüzüne depremler düsürecek..
boynumun vebali bir yemin borcum..

biz bu sevdayi..
henüz koklanmamis
tomurcuklarinda yedi renk filize durmus
faydasiz yillarin bag bozumu arifesinde
agir bedellerin beyazi sakaklarimizda büyüttük..

biz bu sevdayi..
kaçak gecelerin küf kokan sokaklarinda
nankör mermilerin bagrimiza hunharca gömüldügü
kelepçeli ellerimizde sabirla / inatla / hirsla..
çat diye çatlayacak iki yüregin tam ortasinda yeserttik..

simdi bir mevsim ki / hazan..
dallar çiplakligina aglarken sessizce
karincalarin yaz boyu kosusturmalari meyvesini vermisken
hirçin kartallarin kanatlarinda sicak iklimlere göçe durmusken umutlar
tüm takvim yapraklarini yakarcasina..
eylül sarisina nispet / yesile boyuyorum zamani..

bir yemin borcum vardi sana..
yalnizliginin dipsiz kuyularina atiyorum kendimi
ses veriyorum gecene
eteklerimdeki tüm taslari hasretine mesafe çeken yollarima ekerek
uzak iklimlerden bulutlara yükleyip göz yaslarimi
sözümü tutuyorum../ adam gibi..
leke sürmedigim sevdani avuçlarimda nefesimle isitip
saçlarina yagiyorum / kaldir basini gözüm
borcumu ödüyorum..

seni seviyorum









::..Beni Nereye Koyuyorsun..::

beni nereye koyuyorsun böyle?
neresinde yaþýyorum yüreðinin?
var mýyým senin için,
gecelerinin masalsý düþü ben miyim
yoksa kendin misin?...
beni sýðdýrabiliyor musun içine?
hangi yana baksam tünel;
sonsuz uçurumlar gibi dipsiz ve kuyu
hani içinin aynasýdýr ya sevdiðin,
benim aynamda karanlýk aksetmekte...
öyleyse anlarým ki ben de yokum sen de.
beni nerede yaþatýyorsun söyle?
cennetin miyim senin,
amber kokulu bahçelerinde gezindiðin?
yoksa kaybolduðun kör kuyun mu,
dehliz yalnýzlýklarýný yitirdiðin?
artýk anlamsýz geliyor tüm sorular
yanýtlarýný bir gün verecek olsan bile
ben de bir þeyler buram buram,
ben de çok þey ýlýk ýlýk,
ben de sen acýtarak, kanayarak
eksiliyor...
ben seni bunca zamana aðýrlayamazken ruhumda
aitsizliðim çaresiz çoðalýyor...
ve görüyorum aynada yüzü silinmiþ suretimi
sen bende herþeysin belki ama
ben sende yitiyorum için için...
beni nerelerde arýyorsun öyle?
yüreðine sor bir de
mutlaka cevabý gelecektir sessizliðinin...