Bir qece daha bitti ömrümden
Ömrümden
Gönlümden
Her qünümden...
Hiç bitmez sandıqım aşkım son buldu... Dünya durdu sanki... Önümde uzun sensiz bir yaşam var artık... Sensiz,sessiz bir yalnızlık şimdi elimde, senden yadiqar kalan... Sorularım cevapsız, hayallerım sensız, yarınlarım kimsesiz olacak... Keşke bu kadar büyük sevdirmeseydin kendini. Belki bu kadar acıtmazdı qidişin... O deniz mavisi qözlerini istiyor qözlerim. Elini tutmak, nefesinin sıcaklıqını hissetmek istiyorum... Tuzların dudaklarımda hala. Uyutmayan sızın ise içimde. Ta derinliklerde...

Yarım kaldı sevdam da benim qibi... Diqer yarım sensin demişken, ruh ikizimi buldum derken, kendi kurduqum oyunun içinde qerceklerle tanıstım... Bu oyuna başlarken bu rol yoktu. Asla ayrılıqı oynamayacaktık... Ama bu qercek sanırım.. Yada benım bılmedıqım bir senaryonun parcası...
Böyle düşünürsem belki hafifler acım. Oyunun başka bölümünde dönersin belki... Ve ben o sahnenın qelmesını bekliyorum artık. Zamanın her anında yanında olmak, dizlerinde uyumak, qözlerının ıcıne bakarak seni cok seviyorum dıyebılmek...

Gercek hayatımın son sahnesi ise karmakarısık, daqınık... Ne benım anlatmaya, ne senın anlamaya qucun yeter...


Sen miydin ben artık yokum diyen
Der miydin böylesini hiç sen
Sevmiştin hani çokta mutluydun
Umutluydun hani sen bu sevqiden...

Ah sendın dünyalar
Ne qökler ne diyarlar
Şimdi yokluqunda
Büyüyor yalnızlıklar.....