Baba ve kızı arasındaki yıllar geçtikce farklılaşan diyalog ilginizi çekecek...

0 yaşında

Baba :
Ne kadar da güzel.Şimdi bu küçücük şey benim kızım mı..??
Gözleri de bana ne kadar çok benziyor...

Kızı :
Bu gözlerini benden hiç ayırmayan adam babam olsa gerek...

5 yaşında

Baba :
Prensesim benim, güzel kızım...
Söyle bakalım baban sana ne alsın...?

Kızı :
En çok babamı seviyorum...
Babam, niye annemle uyuyor...?
Hep benimle uyusun, başkasını sevmesin...

10 yaşında

Baba :
Gittikçe yaramaz oluyor, kime çekti bu kız...?

Kızı :
Ben babama aşığım...
Büyüyünce babam gibi erkekle evleneceğim...
Babam bu ay harçlığımı arttırır mı acaba...?

15 yaşında

Baba :
Ne kadar da çabuk büyüdü...
Eve de gittikçe geç kalmaya başladı, bu gidişle başına kötü bir şey gelecek...
Sanırım daha sert konuşmalıyım...!

Kızı :
Babam yüzünden arkadaşlarımla istediğim kadar vakit geçiremiyorum...
Bana baskı uygulamasından nefret ediyorum...
Ne zaman özgür olacağım..??

20 yaşında

Baba :
Artık sözümü dinlemiyor, benden giderek uzaklaşıyor...
Kendi parası nıda kazanmaya başladı ya.Bana ihtiyacı hamladı tabi
Uzun zamandır tatlı bir-iki söz geçmedi aramızda..
Evi de sürekli erkekler arıyor.Galiba kızım elden gidiyor.

Kızı:
Her dediğime alınıyor, beni bir türlü anlamıyor..
Hele geçen gün giydiğim mini eteğe karışmasına ne demeli..??
Evden ayrılıp, kendi hayatımı kurmalıyım...
Çocuk muamelesi görmekten bıktım artık!...

25 yaşında :
Baba :
Bir gün bunun olacağını biliyordum...
işte evleniyor...
Zaten aramız eskisi gibi değildi...
şimdi bir de kocası var...
Prensesim beni terk ediyor..

Kızı :
Böyle bir günde bile o mutsuz ifadeyi takınmasının ne lüzumu var ki...?
Biliyorum, onu bir türlü içine sindiremedi. Bu yüzden yapıyor...
Kendi hayalindeki damat değil ya!...
Sanki birlikte yaşayacak olan o...

30 yaşında

Baba :
Çok az görüşüyoruz. Daha sık bir araya gelsek ne iyi olur..
Hem torunlarımı da özlüyorum...
Kendi arkadaş çevrelerinden fırsat bulup da bize gelemiyorlar ki...

Kızı :
Babamları da çok ihmal ediyorum galiba...
Yine telefonda çok üzgün geldi sesi...
Hafta sonu onlara sürpriz yapmak en iyisi..

40 yaşında

Baba :
Kızım, benim entellektüel düzeyimi yeterli bulmuyor...
Ona göre çağın gerisinde düşünüyormuşum...
Oysa küçükken derslerine hep ben yardım ederdim...
Anlayamadığı bütün problemleri bana sorardı...
şimdi beni beğenmiyor...
Bir daha onunla asla politik tartışmalara girmeyeceğim...

Kızı :
Babam giderek daha da çocuk gibi davranıyor...
Sürekli bir şeylerden yakınıyor...
Gerçi son zamanlarda sağlığı da iyi değil ama...
Ya ona bir şey olursa...?
Zaten hiçbir zaman dilediği gibi bir evlat da olamadım...

45 yaşında

Baba :
Kızımın mutlu bir yuvası olması ne güzel...
Gözüm arkada gitmeyeceğim. Her şeyi kendi başardı...
Onunla gurur duyuyorum...

Kızı :
Babam için çok endişeleniyorum. Onu kaybetmeye hazır değilim...
ilaçlarını da hep ihmal ediyor zaten...
Allah'ım onu benden alma!

50 yaşında :

Baba :
Dünyada mutlu kal kızım !...

Kızı :
Seni çok özleyeceğim ve arayacağım babacığım...
Şimdi ben kime danışacağım, kim yardım edecek bana...?
Ne olur gittiğin yerde çok mutlu ol...
Ve hep yanımda olduğunu hissettir,
Ne bileyim ben, arada sırada işaretler yolla mesela...
Ah babacığım! Sensiz nasıl yaşayacağım...?

55 yaşında :

Kadın :
Sen gideli, seni daha iyi anlıyorum babacığım...
Keşke seni hiç üzmeseydim demeyeceğim,
Çünkü "keşke" lerin hiçbir şeyi değiştirmeyeceğini biliyorum...
Yine de beni duyuyorsan, lütfen seni
üzdüğüm her gün için çok ama çok pişman olduğumu bil olur mu...?

__________________
......:::::Yüzümü Kırılan Bardaklarda Ara:::::.......

__________________

Aynalarda aradığımız ve bulduğumuz, yalnız aşktır. Yeryüzüne düşünce sendeleyip yitirdiğimiz

o büyük sır…

Siz aynayı sadece bir cam ve sırdan mı ibaret sandınız?

yorumun için sağol arkadaşım...
ailenin değerini bilmek gerekir...

__________________
......:::::Yüzümü Kırılan Bardaklarda Ara:::::.......