Yanmak ve erimek
Arasında dolanır ruhlarımız
Zarar verir tüm sözcükler
Zamanın küllenmiş yanlarına
Değişen evrende yol bulur
Yanılmalarımız o an
Kimsenin masum olmadığı
Yarınları yakalar kimsesizlik
sanki golgesiz simdi agaclar
col sicaginda altinda oturdugumuz
ya da erken atmis cicegini kiraz agaclari
dallar mahzun
beklesir cocuklar altinda onlar mahzun
ah.. bir kurumus dere yatagi sanki simdi butun umudlar
kizgin kayalara dusen ilk su damlasi
deger degmez buharlasan..

oysa inancimiz vardi eskiden yarinlara ait
sabahlara kadar agiz agiza verdiğimiz
yeni bir gune baslarken dünya
kendi yollarimiza zorla ayrildigimiz..

senin beni beklerken yazdigin siirler vardi eskiden
ben sana geldigimde gulen gozlerin
avuclarimin icine alirdim ya hani yuzunu
hani urkek bir kus kanadindaydi sevmelerim
hani bazan simarasim vardi da
sonra senin yaninda guclu olmak derdine ice atisim
bastirisim duygularimi..

simdi yine variz biz..
simdi yine yuzun avuclarimda..
simdi ben yine seviyorum da seni
eksilen neyse bu resimde
bir seyler kemiriyor simdi icimi..
Verdiğim kararı yatırıyorum,
Ipıslak kirpiklerimin üşüyen kıvrımlarına..
Tutamadığım sözler..
Ağır gelen geleceğe ait düşler..
Anla beni!
Tıpkı bir kambur sırtımda..

Ama yine de bir an..
Hayaline dalıyor gözlerim,
Ufka bakarken anılar başucumda..
İçimi yakıyor hasretin çılgınca,
Sanki doğrulup uzansam,
Dokunacağım kokuna..

Derken geçmişten,
Belirsiz yüzler ve kokular karışıyor hayaline..
İzin veriyorum minnetle..
Sende onlardan biri oluyorsun yavaşça.
İçimdeki yangına ilk kıvılcımı çakan gözlerin
Usulca kayboluyorlar ufukta
Rengi buğulu bir yaprak gibi ...
Gözbebeklerini kaybediyorum
Kirpiklerin yaş mı kuru mu artık bilmiyorum ...
Sen herhangi biri oluyorsun yavaşça
Ben hala aynı ateşte yüreğimi sana kavuruyorum ...

__________________