Arkadaslar belki alakası yok ask siirleri ile ama bende yasadığım memleketin asıgıyım insallah begenirsiniz yorum yapan yapmayan herkese tesekkürler.


Erzurum Sanki Yayla



Bu güzel Türkiye 'de Erzurum en büyük il,
Birçok il onun kadar övgüye layık değil,
Saygı göstermek için yerlere kadar eğil,
Saygı bir ruh işidir, elbet değil parayla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Yüzü aşkın minare; herbiri kalem gibi,
Kavaklar ta göklerde yemyeşil alem gibi,
Gölgeler yere düşer güneşten selam gibi,
Turnalar geçer gökten bir muhteşem alayla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Rüzgar masal anlatır Palandöken Dağı 'nda,
Renkler cümbüş yaparken ayakların altında,
Ses nakışa dönüşür çobanın kavalında,
Dağlar gözü karşılar bir muhteşem ovayla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Hangi suyu izlesen çıkarsın bir pınara,
Hayranlıkla bakarsın ayna gibi sulara,
Erzurum 'da yaşasan doyamazsın bahara,
Dadaş yay gibi sıçrar Bar tutarken zıpkayla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Değmediyse dudağın hiç Cennet Çeşmesi 'ne,
Sakın 'Ben de dünyada çok su içmişim.' deme,
Dünyalar değerinde yalnız Çifte Minare,
Camlar gurub altında yarışırlar kalayla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Ruhlar rahmetler taşır Abdurrahman Gazi 'den,
Çiçeklere boğulmuş tepelerin üstünden,
Bet-bereket fışkırır toprağın her yerinden,
Çobanlar türkü söyler kekik kokan abayla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Dadaş 'a bir konuk ol; aşı-ekmeği senin,
Tek serveti o olsa; yırtık gömleği senin,
Buz içinde narlanan sağlam yüreği senin,
Dostluk bu Erzurum 'da; bir selam, bir tokayla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Bir damla bal içinde bin çiçek kokusu var,
Her kaymak diliminde içine ballar akar,
Sütleri yağ gibidir, kerpiç gibi yoğurtlar,
Dertliler şifa bulur arısının balıyla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Kekik kokar etleri dana, sığır, koyunun,
Karpuz-marpuz hep çatlar içersinde suyunun,
Kebabı lezzetlenir ateşinde odunun,
Tike tike etiyle, pilavı, ayranıyla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Tereyağlı böreği kat üstüne kat olur,
Kadayıf dolmaları yumurtayla yoğrulur,
Erzurum 'dan güzel il dünyada az bulunur,
En yoksulu yarışır dünyanın en tokuyla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Dadaş mangal yürekli doğmuştur anasından,
Dostu için vazgeçer canından, dünyasından,
Dere-tepe geçilmez kekikten, kınasından,
Gökleri yıldızlıdır testekerlek ayıyla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Havuzbaşı yüreğin sularda vuruşudur,
Yakutiye tarihin ayakta duruşudur,
Kale sanki Dadaş 'ın bir bıyık buruşudur,
Erzurum boy ölçüşür tarihte her sayfayla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Fidanlık ve mezbaha ve Seçeme Deresi,
Erzurum 'un yemyeşil, reyhan kokan nefesi,
Nerden baksan görünür eşsiz Saat Kulesi,
Komesli Hanı bile boy ölçüşür sarayla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Saltukiler yaşıyor hala şu Üç Kümbet 'le,
Gümüşlü Kümbet durur Kars Kapı 'da heybetle,
Hasankale dikilir göklere azametle,
Erzurum 'un işi yok köhnemiş kalıntıyla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Ya Ağa, ya Efendi, ya Paşa her mahalle,
Geleneği yaşıyor Erzurum elden ele,
Revadır ki; böyle kent destan gibi söylene,
Asalet nefes alır Erzurum 'da sırayla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Kışı tam erkekçedir, bilirsin ki; bu kıştır,
Bakarsın herbir yanda karlar karış karıştır,
Karlı dallardaki süs güzellikle yarıştır,
Köylüsü kente iner bıyığında buzuyla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Saçaklardan asılır buzların en güzeli,
Karlara şekil verir rüzgarın usta eli,
Böyle kışı sevmeyen ya hastadır ya deli,
Tek bir ressam yapamaz öyle tablo, fırçayla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Yüreğin en sıcağı çarpar buzun içinde,
Pamuk gibi kar yağar binbir güzel biçimde,
Erzurum 'da güzeldir güzeller de, çirkin de,
Gidenler geri döner küllenmemiş anıyla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.

Barlıoğlu diyor ki; ilime vurulmuşum,
Yaratan 'a şükrolsun; Erzurum 'da doğmuşum,
Sevgiyle, incelikle, akılla yoğrulmuşum,
Kökten Erzurum 'luyum hem anayla, babayla,
İstanbul ne ki Zeki, Erzurum sanki yayla.



İsmet Barlıoğlu

__________________

Erzurum yurdum



Erzurum yurdum

Yunusların aşkı dadaş sende yaşar
Hacı Ahmet baba Horasana.şan katar
Duducu köyünde Tapduk Emre yatar
Benim güzel anayurdum.baba yurdum
Manevi dinamitlerle dolu Erzurum yurdum

Abdurrahman gazin Erzurum’da.
Çifte kardeşler eteğinde.yatmakta
Habib baba aynı yurtta nazar etmekte
Benim güzel anayurdum.baba yurdum
Manevi dinamitlerle dolu Erzurum yurdum


Erzurum’da evliyalar bitmedi
Abu İsak hatırımdan gitmedi
Dumlu baba dağa vermişte adını
Benim güzel anayurdum.baba yurdum
Manevi dinamitlerle dolu Erzurum yurdum


İbrahim Hakkı Hz.Erzurum yurdu
Alvarlı Efe Alvarda otağı kurdu.
Hasan baba o diyara adını verdi
Benim güzel anayurdum.baba yurdum
Manevi dinamitlerle dolu Erzurum yurdum


Çoban dede arasa tarihi köprüyü kurdu
Tekman’la Hınıs’a tarihi bağlantı kurdu
Toparlak baba toparlak köyünde divanı kurdu
Benim güzel anayurdum.baba yurdum
Manevi dinamitlerle dolu Erzurum yurdum


Kesik baş derler senin namına
Başın bir yerde yatar,gövden bir yerde
Evliya Mısri Zinnuni senin yanında
Benim güzel anayurdum.baba yurdum
Manevi dinamitlerle dolu Erzurum yurdum

Rabia hatun kadınları ir şad eden evliya
Çakır baba norşen yöresini boğardı nura
Ziyaretli köyü ayrı efsane olan bir yöre
Benim güzel anayurdum.baba yurdum
Manevi dinamitlerle dolu Erzurum yurdum


Horasan baba yüksek bir yerde
Karanlık ziyaret merkezi yerde
Çoban dede arasın üstünde harika yerde
Benim güzel anayurdum.baba yurdum
Manevi dinamitlerle dolu Erzurum yurdum


Narman ortasında yatar Etem baba
Hınıs sahip çıkar Şeyh ev dileli dağında
Çatlı baba dereli gitti hakkın yolunda
Benim güzel anayurdum.baba yurdum
Manevi dinamitlerle dolu Erzurum yurdum


Süleyman efendi karayazıda divanı kurdu
Alacalı şey iğ Yusuf şeriatta ona da uydu
Şeyh Abdülkerim,şeyh Resul aynı yolda buldu
Benim güzel anayurdum.baba yurdum
Manevi dinamitlerle dolu Erzurum yurdum

Horasan ereni bir ermişlerle divan kurdu
Hakka giden erenler bu vatanı korudu
Erzurum da erenlerin mekanı oldu
Benim güzel anayurdum.baba yurdum
Manevi dinamitlerle dolu Erzurum yurdum



Halil Çolak

__________________

Can ERZURUM Can



Kurtulduğumuz gündür bu gün
Allah Allah sesleri yükseliyor
Dadaşlar diyarından
Yürekler bir bütün olmuş
Tek damardan akıyor kan

Gün bu gün an bu an
Bu gün senin günündür
Can Erzurum Can

Dadaş yay gibidir
Gerilmeye gelmez
Bir kez şaha kalkarsa
Dur durak dinlemez
Ezer çıbanın başını
Yaraları büyütmez

Gün bu gün an bu an
Bu gün senin günündür
Can Erzurum Can

Dadaşım tutuşmuş el ele
Vermiş omuz omuza
Kurtuluşunu kutluyor
Büyük bir ihtişamla
Baş barı oynanıyor
Yine havuz başında

Gün bu gün an bu an
Bu gün senin günündür
Can Erzurum Can



Zernişan Aydoğan

__________________

Ozanların,ediplerin,Alimlerin yeri Erzurum



Dadaşların meydanda oynarda barın
Dışarıda lapa,lapa yağar beyazda karın
Kültürün,sanatın bol olan güzel diyarın
Türkülerin dilinde şiir olan Erzurum

Bulutlar kaplar etrafın saran yüce dağların
Viran olmasın senin güzel şirin bağların
Eksik olmazda semaverde dadaş çayların
Mert insanların yurdu olan Erzurum


Çeşmelerinden akar da buz gibi suların
Göye ser verir seni anlatan minarelerin
Seni sen yapan sende yatan evliyaların
Ozanların,ediplerin,Alimlerin yeri Erzurum


Halil Çolak

__________________

Nerde



Gurbette Erzurum başka,
Erzurum’da gurbet başka.
Gelmez sevdan dilden başka.
Sana sahip çıkan başka.

Yıkıldı konakların,
Kirlendi sokakların.
Ötmüyor horozların,
Issız kalan bağında

Garip kalmış kartalın
Kuru kavak dalında.
Raks ediyor kargalar
Şimdi semalarında.

Ne içinde yaşayan,
Ne eller seni anlar.
Palandöken dağında,
Kal yürekler halayda
Turist kılavuzunda,
Kıyafetin, yemeğin.

Kentsel dönüşümdesin,
Katran kokar yolların.
Yağmalandı eserin
Konuşur yapıtların.

Avlarlı efe nerde,
İbrahim hakkı nerde,
Dadaşın, Barın nerde.
Senin sevenin nerde?


Nizamettin Korucu

__________________

Dostlar



Yüreğim yaralı acım dinmiyor
Kim ey eder benim yaramı dostlar
Bir fırtına esti kırdı dalımı
Kurt kemirir oldu içimi dotlar

Erzurum

Zernişan Aydoğan

__________________

Ağustos



aşka iman ettim
akşamla gece arasından
kurtarıp kalbimi
araladım sayfalarını ağustosun
koluna koydum başımı
sesimi hediye ettim
ve
bekledim
beden nedirki
ruh aşkın sayfasıdır

aşka iman ettim
çünkü geceydi
ağustostu
ağzım yoktu
dilim yoktu
ölüm yoktu
yalnız uykumuz vardı
ve gözlerimiz içsindi sıcağı
çünkü ağustostu



Muhammet Sunar

__________________

Yiğit Dadaşların yurdu olan Erzurum



Vattan diye gurbetten de seslendiğim
Pınarlarından su içip de doymadığım
Ekmeğini helalından yiyip doyduğum
Temiz havasına dadaş hasret kaldığım
Yiğit Dadaşların yurdu olan Erzurum

Yağan kar gibi geçmişi de ak pak olan
Kazandığı, yediği helal olan hak olan
Vatan için de her zaman da can veren
Tarihte ermeni düşmanına ders veren
Yiğit Dadaşların yurdu olan Erzurum


Halil Çolak

__________________

Ben Erzurum



Zemherilerde doğmuşum,
Karlı yüce dağ başlarında.
Tipiye, borana alışkınım,
Eser dururlar başımda.

Yüce dağlardan aşar yolum,
Bir yanım hep sefada bir yanım hep mahzun.
Yalan dolan bilmez ki dilim.
Ölümüne severim, namerde nefretim.

Eğilmez başım, saklıdır göz yaşım,
İhanetleredir benim isyanım.
En çok vefasızlıklar yakar canım.
Sabır, yinede sabır can dadaşım

Düşmanın karşısında aşılamaz kalayım,
Milletimin emrinde fedakar hizmetkarım.
Mazlumun yanında merhamettir adım,
Zalime karşı çift başlı, savaşçı kartalım.

Dadaşım her zaman sadakatle bağlanmıştır vatanına,
Gözü kara fedai olmuştur hem savaşta hem barışta.
Yiğitliği ve fedakarlığıyla nam salmıştır cihana,
Canını cananını feda etmiştir Milleti uğruna.


Dadaşım, yiğitsin, sadıksın çok da fedakarsın
Ama bilirim ağam, yüreğinden yaralısın.
Bir zamanların doğunun Paris’i Erzurum’un
Şimdilerde sönmüş yıldızı, garip ve mahzun.


İsmail Hakkı Kavurmacı

__________________

Siyah Gözlerine Beni de Götür...



Daha dokunmadan kurudu irem
Çöllere bir türlü yağamıyorum
Yeni bir koşunun başlangıcında
Biraz deprem sonrası
Biraz şehir hülyası
Bir kalp yangınından geriye kalan
Siyah gözlerine beni de götür
Artık bu yerlere sığamıyorum.

Pembe uçurtmalar yolladığından beri
Sarardı tiryaki menekşeleri
Sonbaharın tozlu kafeslerinde
Sevgi turnaları yakalıyorum
Turnalar gidiyor; ben kalıyorum
Avareyim, asudeyim, yorgunum
Bilmiyorum neden sana vurgunum
Erzurum garında banklar üstünde
Uyku tutmuyor karanlıkları
Yitik düşlerimi kovalıyorum
Gölgeler gidiyor; ben kalıyorum.

Binbir türlü kokuyorsa yaylalar
Siyah gözlerine beni de götür
Baharın koynundan koparıp sana
İpek bir mendile sardığım yüreğimle
Şehzade gülleri gönderiyorum
Umutlar kalıyor; ben gidiyorum.

Bütün yelkenlileri, deniz fenerlerini
Kaptanları sorgulayan
Yanından geçen küheylanların
Korku tufanına yakalandığı
Siyah gözlerine beni de götür
Güneş ülkesinden gelen yiğitler
Benzeri olmayan bir dünya kursun
Cellat, ayrılığın boynunu vursun.

Usul usul intizarı çürüten
Bu hercai diken, bu çılgın arzu
Sürüklüyor imkansız muştuların
Eşiğine gönül vadilerini
Bir ağaçtan düşen yapraklar gibi
Düşüyorum tanyerine
Ya topla yaralı kırlangıçları
Ya da bu vefasız şarkıyı bitir
Özgürlüğe giden tutsaklar gibi
Siyah gözlerine beni de götür.

Nurullah Genç

__________________