Kader böyle birşey mi?


Bir zaman, düşündüğümüzde yumuşayan, şekil verebildiğimiz kelimeler zihnimizi kapladığında kendi alınyazımızı birden yazıveririz.Başrole koyar kendimizi, en güzel aşk filmini çekeriz.Kalbimizle beynimiz arasına sardığımız film şeridimizde oynayan filmin adı "hayal" dir.Bir tek kendinin izlediği filmi, yönetmen kibrine vururda, kendine laf ettirmez.


Korktun..Yaşamadığın için korktun, gözyaşların akmadı biliyorum, gözlerinde boğdun gözyaşlarını.Korku; suyun kendisini boğdu...En, en fazla gemilerin battı.Kızdın, ama acı çekmedin..Çünkü; acı çekmiş olsaydın gözlerinden yanaklarına oluklar açılacaktı içinden gözyaşlarının geçtiği.


Rüya olsa rüya diyeceğim, gerçek olsa yaşadım.İkiside değil..Rüya olsa ak sakallı dede, gerçek olsa bir derviş söylerdi bunu bana herhalde.Bir yerden fısıldandı kulağıma işte.Senin hiç bilmediğin, ama sana dair olan bir vecd halinde girmiş olmalı kalbime;


"Sevdalılar arasında usta da yoktur çırakta bilesin! Sır, kendini elifin göğe uzanan doğrusunda, vav`ın kıvrımlarında gizlediği gibi ne sana aşikar eder ne ona..Talip olunan şey taliplerini sınar.Aşk, sınamadır baştan sona.Kainatta güzelliğe dair ne varsa bu cevherin içine akıtılmıştır.Cevhere açılan yollar bir sarmal gibi ilerlerken gittikçe karanlıklaşır.Sevdalılar birbirinin elinden tutmazsa kaybederler eşlerini, karanlık sarmallarda yuvarlanıp kendi dünyalarında uyanırlar hiç yaşanmamış gibi.Aşk, rüya sanılan en büyük gerçeğin ta kendisidir..."