Maviydi Sevişmelerim


Aşk ekti yalnızlığım
Hasadında maviydi sevişmeler...

Omuzuna konulan bir içimlik öpücükler
Sarhoş gönüllerin tesellisi niyetindeydiler

Bir güvercin yüreğinde gizlemlerim
Salınır mavi dalgaların hayat salıncaklarında
Süzülür perdelerinden ihtişamı nazların
Usulca kavuşur göz yaşları gönül koyaklarına

Yaşanası kazınır usuma divane aşklar
Vurur dalgalar sevdayı çığlık çığlığa
Masalımsı kesişmelerin derinlik korkularında
Manolyalar alevlenir gün batımı sohbetlerinde

Çobanaldatan kuşu uyanıklığında gözler
Tarar gönül arşlarını sûkut özlemleriyle
Işıltılar nağmelenir viyolonsel kıvrımlarında
Çığlıklar sarar sevdayı söz dönüşümleriyle

Silinmiyor karanlığın izdüşümlerindeki iz
Terketmiyor yüz çizgilerimde saklı hatıralar
Maestro fırçasıyla uçuşuyor kanundan musiki
Dökülüyor sahneye konfeti yağmuru fasıllar

Bir imkansız huşu içinde temaşadayken sevdalar
Kayan yıldızlara adandı dilekler yakamozlarla...

GİDEMEM

Bazen daha fazladır her şey,
Bi eşikten atlar insan,
Yüzüne bakmak istemez yaşamın,
O kadar azalmıştır anlam.
O zaman, hemen git radyoyu aç, bi şarkı tut,
Ya da bi kitap oku, mutlaka iyi geliyor.
Ya da balkona çık, bağır bağırabildiğin kadar,
Zehir dışarı akmadan yürek yıkanmıyor..



Ama fazla da üzülme, hayat bitiyor bir gün,
Ayrılıktan kaçılmıyor,
Hem çok zor, hem de çok kısa bir macera ömür,
Ömür imtihanla geçiyor..



Ben bu yüzden hiç kimseden gidemem, gitmem,
Unutamam acı tatlı ne varsa hazinemdir.
Acının insana kattığı değeri bilirim, küsemem,
Acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir..



Bi şiirden, bi sözden, bi melodiden, bi filmden
Geçirip güzelleştirmeden can dayanmıyor,
Yıldızların o ışıklı fırçası azıcık değmeden,
Bu şahane hüzün tablosu tamamlanmıyor...

GİZLİCE SEVİYORUM SENİ


Gizlice seviyorum seni
Görmeden
Arkan dönük
Saçların dağınık
Gözlerimi kapıyorum, kapıların ardına saklanıyorum
Barikatlarını yıkıyorum sularını tutan içimin nehirlerinin
Dünyadaki tüm karaları kat edip
Okyanusa dökülüyorum
Büyük sularda saklanıyor zerrelerim
Sen kıyılarımda
Benimle olduğunu bilmeden
Ateşler yakıyorsun
Çıplak ayaklarınla üzerime basıyor
Maviliklerimde yıkanıyorsun
Limana yaklaşan gemilerde umutlarını aradığını hissediyorum.



Sana dokunup
Ben olduğumu anlatamamak
Bana dokunduğunda ben olduğumu bilmemen
Boşlukta bağırmak gibi bir şey...



Başkaldırıyor hayatımda ne varsa
Benim başımda hala kavak yelleri esiyor
İsyanlara teslim olmak yok
Sahipsiz dağılsa da duygularım
En kuytularda fırtınalar yaşanıyor
Çocukluğum
Gençliğim
Ve yorgunluğum
Yelkenim olmuş direniyor.



İşte bu manasız satırlarda
Dalgalarla boğuşur gibiyim
Rota yok
Pusula yok
Islanmışım donuyorum
Ateş yok
Işık yok
Kayboldum
Beni gören varsa haberim olsun.



Sana dokunuyorum yine
Sen kimin yüreği sandın
Da bana bakmadın ?

GİZLEDİKÇE AŞK
Kışın soğuk balıktan günlerini sayıyorum ağımda.
O yaza hiç dönülmeyecek!
O başlatılmamış, o varsayılan ortasında yaşanmış sevda
yakılmamış bir mum gibi aklımda.
Kesik ağzıyla suları eğrilten
boğaza karşı durup da
oraların kuşu yalıçapkınını hecelemiştik
beyaz bir yelkenli gecesiyle sulara.



Kışın vurgusu açık, bağımsız bir ses,
esiyor bize değmeden, bizden almadan
hiç uğramadığımız bir yerlerden doğruca.
Uçuyor cinsiyetin kindar ağzıyla.
İbret olsun diye savuruyor
uzaklara bir meddücezir haritasını.
Ne uzanma, ne geri çekiliş;
biz varsayılanın ortasında
iki içine işleyen zaman,
iki uyurgezer nokta.



Şimdi sen bile bu şiir için
çeperleri kapanmış, kendi başına bir ses,
kışın soğuk balıklardan takviminde
sadece kendine dökülen bir yapraksın.



Yalıçapkını yeni bir sözcüğe uçuyordur şimdi
bilmediğimiz bir lugatta...